люстэ́ркавы

1. Spíegel-; séitenverkehrt, séitenvertauscht (аб адлюстраванні);

люстэ́ркавы адбі́так Spíegelbild n -(e)s, -er;

люстэ́ркавы адбі́так лі́тар Spíegelschrift f -, -n;

2. (як люстэрка) spíegelglatt (гладкі); spíegelblank, spíegelnd (які ззяе);

люстэ́ркавы лёд Glátteis n -es;

люстэ́ркавы бляск Spíegelglanz m -es;

люстэ́ркавая паве́рхня Spíegelfläche f -, -n;

люстэ́ркавы карп заал. Spíegelkarpfen m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэлье́ф, ‑у, м.

1. Будова зямной паверхні. Рэльеф Беларусі. Гарысты рэльеф. □ Павел мог пайсці ўлева, мог павярнуць направа. Ён выбраў раўнінны рэльеф, які цягнуўся кіламетраў на трыста. Шыцік.

2. Выпуклы адбітак, малюнак на плоскасці; выпукласць. Сцены храма ўпрыгожаны рэльефамі. «Полымя».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Spíegelbild n -(e)s, -er

1) адлюстрава́нне, адбі́так (у люстры)

2) люстэ́ркавая [люстрана́я] выя́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

impression [ɪmˈpreʃn] n.

1. (of) ура́жанне;

create/make an impression on smb. рабі́ць ура́жанне на каго́-н., ура́жваць;

I was under the impression that… У мяне было такое ўражанне, што…

2. адбі́так, след

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

footprint

[ˈfʊtprɪnt]

1.

n.

сьлед -у m., адбі́так нагі́

to leave footprints — сьлядзі́ць, пакіда́ць сьляды́

2.

v.t.

адзнача́ць сьляда́мі (мяжу́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

астранегаты́ў

(ад астра- + негатыў)

фатаграфічны адбітак зорнага неба, атрыманы пры дапамозе астрографа або іншага тэлескопа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стэрэатэлеві́зар

(ад стэрэа- + тэлевізар)

тэлевізар, на экране якога ўзнаўляецца аб’ёмны адбітак, што перадаецца з тэлецэнтра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хромалітагра́фія

(ад хрома + літаграфія)

1) літаграфічны спосаб друкавання некалькімі фарбамі;

2) адбітак, зроблены такім спосабам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пры́смак, ‑у, м.

1. Дадатковы, пабочны смак, які прымешваецца да смаку чаго‑н. Гарэлы прысмак. □ Сцяблінкі жуючы, яна адчула Не водар сена — водарасці пах, І далі той, што зноў іх паглынула, — Чужы, салёны прысмак на губах. Куляшоў.

2. перан. Адбітак, адценне. Прысмак сентыментальнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праяві́цца, ‑явіцца; зак.

1. Стаць прыкметным, выявіцца (аб якіх‑н. якасцях, уласцівасцях). Ужо з дзяцінства ў Марыны праявіліся музычныя здольнасці. Васілевіч. [Тарас:] Вельмі прыемна, што ў Андрэя праявіўся талент артыста. Гурскі.

2. Спец. Стаць бачным пад уздзеяннем праявіцелю (пра адбітак на плёнцы, пласцінцы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)