спалучэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. спалучаць — спалучыць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. спалучацца — спалучыцца. Спалучэнне зычных. Сінтаксічнае спалучэнне. Спалучэнне колераў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ста́днасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць і стан стаднага (у 1 знач.). Інстынкт стаднасці.

2. перан. Поўнае несвядомае падпарадкаванне сваіх індывідуальных паводзін паводзінам гурту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трыво́жнасць, ‑і, ж.

Стан трывожнага. Усё ж трывожнасць тачыла душу [Глушака]. Хацелася штосьці рабіць, чыніць штосьці такое, каб пагроза бяды адышла, прапала зусім. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урачы́ста, прысл.

1. Прысл. да урачыста.

2. безас. у знач. вык. Пра стан урачыстасці дзе‑н. На вуліцах пасвятлела, стала нават урачыста. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

утрапёнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан утрапёнага. Юркевіч не разумеў ні ранейшай утрапёнасці Йонтуса, ні яго цяперашняга ажыўлення, але таксама спачуваў яму. Карпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цёпканне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. цёпкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Цёпканне лапцей па лужынах трывожыла цішыню... Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

posture

[ˈpɑ:stʃər]

1.

n.

1) паста́ва, по́за f. (це́ла)

2) informal стано́вішча n., пазы́цыя f., стан -у m. (спра́ваў)

2.

v.

прыма́ць, займа́ць по́зу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сузіра́льны bescháulich; kontemplatív, besínnlich (глыбокадумны);

сузіра́льнае жыццё ein kontemplatíves [bescháuliches] Lében;

сузіра́льная нату́ра ein besínnlicher Mensch;

сузіра́льны стан bescháuliche Rúhe

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перажыва́нне н. Gemütsbewegung f -, -en, Emotión f -, -en; Séelenzustand m -(e)s (душэўны стан); Erlébnis n -ses, -se (перажытае)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перапаўня́цца

1. übervoll wérden;

2. зал. стан überfǘllt wérden;

сэ́рца перапаўня́ецца ад ра́дасці das Herz strömt über vor Fréude

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)