зверыя́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Уст.
1. Жаргонная назва тайнай традыцыйнай развітальнай пагулянкі выпускнікоў кадэцкіх карпусоў і ваенных вучылішчаў з выпіўкай і закускамі.
2. Калектыўны вершаваны твор або песня, падрыхтаваным для такой вечарынкі, дзе ў сатырычнай форме характарызуецца кожны выпускнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жу́хлы, ‑ая, ‑ае.
Няяркі, пацямнелы (пра фарбы, колеры). // Высахлы, нясвежы (пра лісце, траву). Між камлёў.. — трава, дзе высокая, зялёная, а дзе рудая, жухлая, выпаленая спякотным сонцам. Мележ. Ад вугалькоў я запаліў сухую, жухлую траву, што нарваў там жа, на паляне. Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праплі́шчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.
Разм. Прабрацца, пралезці праз што‑н., куды‑н. з намаганнямі. [Аўдотка] табе ўсюды дапне і даступіцца.. і куды хочаш праплішчыцца. Вітка. Зрэдку дзе ўбок адводзіла сцежка, дзе нават вузкім сялянскім драбінкам як праплішчыцца праз [густату] лясных зарасляў. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паса́д м.
1. ист. поса́д;
га́ндаль на ~дзе — торг на поса́де;
2. уст. (постилка снопов для обмолота) поса́д;
3. этн. ме́сто, на кото́рое сажа́ли неве́сту при сва́дебной дома́шней церемо́нии
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грузд, ‑а, М ‑дзе, м.
Грыб з шырокай белай увагнутай шапачкай і кароткай тоўстай ножкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гукара́д, ‑а, М ‑дзе, н.
Рад музыкальных гукаў, размешчаных у якой‑н. паслядоўнасці. Натуральны гукарад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ашча́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. ашчаджаць і ашчаджацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бактэрыцы́д, ‑у, М ‑дзе, м.
Хімічны сродак знішчэння бактэрый — узбуджальнікаў хвароб чалавека, жывёлы і раслін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вярблю́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Буйная аднагорбая або двухгорбая жвачная жывёліна пустынь і сухіх стэпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяршэ́нстваваць, ‑ствую, ‑ствуеш, ‑ствуе; незак.
Уст. Быць галоўным дзе‑н., у чым‑н., ўзначальваць, панаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)