знаёміцца (з кім, чым і без дап.) несов.

1. (между собой) знако́миться; (рекомендоваться) представля́ться (кому и без доп.);

2. (получать представление о чём-л.) знако́миться, ознака́мливаться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

няёмкасць ж.

1. (свойство, качество) неудо́бство ср., нело́вкость;

2. (неудачный поступок) нело́вкость;

3. (чувство стеснительности) нело́вкость;

адчува́ць н. пе́рад кім-не́будзь — чу́вствовать нело́вкость пе́ред ке́м-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

некрало́г м. Náchruf m -(e)s, -e, Nekrológ m -(e)s, -e (па кім-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́страліць schíeßen* vi (па кім-н. auf A); éinen Schuss ábgeben*;

вы́страліць са стрэ́льбы ein Gewéhr ábfeuern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кру́кам gebückt;

стая́ць кру́кам над кім-н. j-m kéine Rúhe lássen*; j-n mit Bítten [Fórderungen] bestürmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прае́хацца spazíeren fáhren* vi (s);

◊

прае́хацца па кім-н. разм. über j-n wítzeln; j-n verspótten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

саліда́рны solidárisch;

быць саліда́рным з кім-н. mit j-m solidárisch sein, sich mit j-m solidarisíeren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

смуткава́ць sich betrüben, sich grämen, tráuern vi, betrübt sein (па кім-н., чым-н. – über, um A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

судзі́цца (з кім-н.) mit j-m éinen Prozéss führen [háben], mit j-m im Prozéss líegen* [stehen*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абвясці́ць, ‑вяшчу, ‑весціш, ‑весціць; зак., што.

1. Давесці да ўсеагульнага ведама. Абвясціць парадак дня. Абвясціць падзяку. Абвясціць прыгавор.

2. Афіцыйным актам устанавіць што‑н., заявіць аб пачатку якога‑н. дзеяння, становішча. Абвясціць вайну. Абвясціць мабілізацыю. Абвясціць падпіску на газеты. Абвясціць сход адкрытым. // кім-чым. Афіцыйна прызнаць каго, што кім‑, чым‑н. Абвясціць сябе мабілізаваным на што-небудзь. Абвясціць вар’ятам. □ Савет рабочых дэпутатаў 3 снежня абвясціў сябе органам улады. «Полымя».

3. Урачыста аб’явіць, абнародаваць. Абвясціць Савецкую ўладу. Абвясціць рэспубліку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)