ГРЫН ((Greene) Генры Грэм) (2.10.1904, Беркхэмстэд, графства Хартфардшыр, Вялікабрытанія — 3.4.1991),
англійскі пісьменнік. Скончыў Оксфардскі ун-т (1925). Быў журналістам, служыў у разведцы. Аўтар раманаў «Чалавек унутры» (1929), «Стамбульскі экспрэс» (1932, экранізаваны ў 1934; бел. пер. 1993), «Мяне стварыла Англія» (1935), «Сіла і слава» (1940, экранізаваны ў 1962), «Сутнасць справы» (1948), «Ціхі амерыканец» (1955), «Наш чалавек у Гаване» (1958, экранізаваны ў 1959), «Цаной страты» (1961), «Камедыянты» (1966, экранізаваны), «Ганаровы консул» (1973), «Чалавечы фактар» (1978), «Доктар Фішэр з Жэневы, або Банкет з бомбай» (1980), «Мансеньёр Кіхот» (1982) і інш. Пісаў публіцыстыку, вершы, апавяданні, п’есы, кінасцэнарыі, літ.-крытычныя эсэ, аўтабіяграфічныя творы. Аддаваў перавагу праблемам індывідуальнай віны і адказнасці, выбару і лёсу, сумлення і абавязку, разглядаў «цёмныя глыбіні» чалавечага духу. Глыбокае раскрыццё паліт. падзей спалучаецца з дасканалым псіхалагізмам, багаццем падтэкстаў, парадаксальнасцю вобразаў і сітуацый. Многія яго творы напісаны ў дэтэктыўна-прыгодніцкім жанры.
Тв.:
Рус. пер. — Собр. соч. Т. 1—6. М., 1992—96.
Е.А.Лявонава.
т. 5, с. 482
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КНІ́ГА РЭКО́РДАЎ ГІ́НЕСА (The Guinness Book of Records),
даведачнае выданне, у якім змешчаны звесткі пра выдатныя дасягненні, унікальныя з’явы і кур’ёзы ў свеце. Выдаецца з 1955 штогод (акрамя 1957 і 1959) у Вялікабрытаніі выд-вам «Гінес паблішынг лімітэд», заснавальнікамі якога былі кіраўнік брыт. піваварнай кампаніі «Гінес» Х.Бівер і ірландскія выдаўцы браты H. і Р.Макхуэртэры. Мае тэматычны прынцып пабудовы (раздзелы «Свет прыроды і космас», «Свет жывой прыроды», «Чалавек», «Навука і тэхніка», «Будынкі і збудаванні», «Транспарт», «Дзелавы свет», «Культура і мастацтва», «Чалавек і грамадства», «Дасягненні чалавека», «Спорт»); вызначаецца кампактным, сціслым выкладам матэрыялу. Вузкаспецыяльная інфармацыя выдаецца ў тэматычна абмежаваных выпусках-дадатках («Авіяцыя», «Караблі», «Аўтамабілі» і інш.). У кожным новым выданні звесткі абнаўляюцца. К.р.Г. перакладзена амаль на 50 моў свету, у т. л. на рус. мову (1990). На ўзор К.р.Г. ў розных краінах выходзяць даведнікі, блізкія да яе па аб’ёме і структуры (напр., у Расіі кн. «Дзіва: цуды, рэкорды, дасягненні», 2-е выд. 1993).
В.К.Шчэрбін.
т. 8, с. 359
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бездако́рны, ‑ая, ‑ае.
Які не выклікае дакору; беззаганны. Бездакорны чалавек. Бездакорная праца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гіпнатызёр, ‑а, м.
Чалавек, які мае здольнасць гіпнатызаваць; урач, які лечыць гіпнозам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаве́рац, ‑рца, м.
Чалавек той жа веры, што і другі або другія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вастрасло́ў, ‑слова, м.
Чалавек, які любіць вастрасловіць, дасціпны, востры на язык; жартаўнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўкалю́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Міфічная істота, напалову чалавек, напалову воўк; чалавекавоўк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аба́члівы, ‑ая, ‑ае.
Асцярожны, разважлівы, прадбачлівы. Абачлівы чалавек. // Абдуманы, узважаны. Абачлівы ўчынак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імпатэ́нт, ‑а, М ‑нце, м.
Чалавек, які пакутуе на палавое бяссілле (імпатэнцыю).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каналу́п, ‑а, м.
Разм. пагард. Чалавек, які здзірае шкуру з нежывых коней.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)