béten vi малі́цца; чыта́ць малі́тву;

zu Gott ~ малі́цца Бо́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schmökern I vi разм. чыта́ць бульва́рныя кні́жкі; «глыта́ць» кні́жкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

aloud

[əˈlaʊd]

adv.

уго́лас; го́ласна

to read aloud — чыта́ць уго́лас

to speak aloud — гавары́ць го́ласна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bookworm

[ˈbʊkwɜ:rm]

n.

1) “кнігае́д”, чалаве́к, які́ лю́біць чыта́ць, кні́жнік -а m.

2) кні́жная моль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ліста́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.

Разм. Гартаць, перагортваць. Пасля абеду Зыбін любіў, лежачы на канапе, лістаць часопіс — разгадваць красворды, чытаць розныя кароценькія заметкі на апошніх старонках. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́чага¹, не́чаму, не́чага, не́чым, не́ аб чым.

1. займ. адмоўны, з інф. Няма нічога, каб...

Чытаць нечага, трэба ісці ў бібліятэку.

Хлеба нечым нарэзаць.

2. займ. неазнач. ў Р(ад займенніка «нешта»). Чагосьці.

Для нечага ж трэба яму ехаць у горад?

3. часц. Лепш бы; дарэчы (разм.).

Заадно нечага і родных наведаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

czyt.

1. = czytaj — чытай; належыць чытаць;

2. = czytelnik — чытач

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

спецку́рс, ‑а, м.

Курс лекцый у ВНУ, прызначаны для больш глыбокага вывучэння якой‑н. прыватнай тэмы па праграме, прапанаванай лектарам. Падобны спецкурс я пачынаў чытаць ва універсітэце ўпершыню. Пшыркоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пісьменнік ’той, хто піша літаратурныя творы’ (ТСБМ, Гарэц.), ’граматны’ (Касп.) < пісьме́нны ’які ўмее чытаць і пісаць, граматны’ (ТСБМ, Мядзв., Гарэц., Варл.) і суф. ‑нік са значэннем носьбітаў адпаведнай прыметы. Параўн. ст.-рус. письменникъ ’граматы чалавек’ (1686).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

уго́лас прысл. laut, hörbar;

чыта́ць уго́лас каму-н. j-m vórlesen* vt;

чыта́нне ўго́лас Láutlesen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)