вішнёвы , ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да вішні. Вішнёвы сад. Вішнёвы цвет. // Вішнёвае варэнне.
2. Цёмна-чырвоны; колеру вішні. Вішнёвы колер. Вішнёвая сукенка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
растапта́ цца , ‑топчацца; зак.
Разм. Страціць форму, стаць залішне прасторным у выніку працяглай носкі; разнасіцца (пра абутак). [Соф’я Сідараўна:] — Сукенка твая ўжо нікуды не варта. Ды і чаравікі растапталіся. Парахневіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́ левы 1 ‑ая, ‑ае.
Бледна-жоўты з ружовым адценнем. Палевая сукенка .
па́ левы 2 ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да палі; які складаецца з паляў. Палевыя апоры моста.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залупі́ цца , -уплю́ ся, -у́ пішся, -у́ піцца; зак. разм. ).
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Адарваўшыся, завярнуцца, загнуцца.
Скура каля пазногця залупілася.
2. Агаліцца, падняўшы сукенку, спадніцу, загаліцца.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Загнуўшыся, падняцца ўгару.
Сукенка залупілася.
|| незак. залу́ плівацца , -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
улі́ пнуць , -ну, -неш, -не; улі́ п, -пла; -ні; зак.
1. у што . Папасці ў што-н. ліпкае, вязкае.
2. перан. разм. ).
У. у гісторыю.
3. Добра аблегчы, прыстаць (пра адзенне, абутак; разм. ).
Сукенка ўліпла.
|| незак. уліпа́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шэрсць , -і, ж.
1. Валасяное покрыва жывёл.
Гладкая ш.
Валіць ш. (рыхтуючы да апрацоўкі, узбіваць, збіваць).
2. Пража з такіх валасоў.
Вязаць шкарпэткі з шэрсці.
3. Тканіна з такой пражы.
Сукенка з шэрсці.
|| прым. шарсцяны́ , -а́ я, -о́ е (да 2 і 3 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ró be f
1) суке́ нка са шле́ йфам
2) ма́ нтыя, ро́ ба
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
мо́ дны modé rn, mó disch, Mó de-;
мо́ дная суке́ нка é rnes Kleid;
мо́ дная пе́ сня á ger m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
МАЛІШЭ́ ЎСКІ (Сяргей Альгердавіч) (н. 25.10.1965, Масква),
бел. жывапісец. Сын А.А.Малішэўскага . Скончыў Бел. тэатр. -маст. ін-т (1980). Працуе ў станковым жывапісе. Творы вызначаюцца экспрэсіўнасцю, стылізаванасцю і імкненнем да алегарычнасці: «Прагулка» (1983), «Танец» (1985), «Паднашэнне дароў» (1987), «Жыхары горада», «Тайны саюз» (абодва 1990), «Любоўнае прадстаўленне» (1991), «Часовае дзеянне» (1992), «Мастак і мадэль» (1994), «Сон», «Прынц і прынцэса» (абодва 1995), «Старая сукенка », «Туалетны пакой №4» (абодва 1996), «Халодная раніца» (1997), «Сям’я», «Пустэльніца» (абодва 1998), «Старыя чаравікі» (1999), серыя «Ню» (1997—99).
Л.Ф.Салавей .
С.Малішэўскі . Жыхары горада. 1990.
т. 10, с. 35
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мі́ дзі
(англ.
жаночае адзенне (спадніца, сукенка , паліто) сярэдняй даўжыні (параўн. максі , міні ).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
