накіпе́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -пі́ць; зак.

1. Сабрацца, асесці (пра накіп).

2. перан. Сабрацца ў сэрцы, душы, перапоўніць сэрца, душу (пра гнеў, крыўду).

На душы накіпела (безас.).

|| незак. накіпа́ць, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

guzzle

[ˈgʌzəl]

1.

v.

пра́гна піць, шмат піць (гарэ́лкі)

2.

n.

1) пітво́ n., напо́й -ю m.; сьпіртны́ напо́й

2) папо́йка, п’я́нка f., абжо́рства і распу́ста

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

imbibe

[ɪmˈbaɪb]

1.

v.t.

1) піць, выпіва́ць; паглына́ць (такса́ма вачы́ма або́ вушы́ма)

2) уця́гваць, убіра́ць (ваду́, во́гкасьць)

3) успрыма́ць

2.

v.i.

1) піць

2) убіра́ць во́гкасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

slurp

[slɜ:rp]

v., Sl.

хлябта́ць (піць); сёрбаць (суп); чвя́каць, чмя́каць (едучы́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

swear off

зарака́цца

to swear off drink — зарачы́ся ня піць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ле́жма, прысл.

Разм. У ляжачым становішчы; лежачы. Есці лежма. Піць лежма.

•••

Лежма ляжаць гл. ляжаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абла́піць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., каго-што.

Разм. Абхапіць лапамі. Мядзведзь аблапіў калоду. // Абняць рукамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жбано́к, ‑нка, м.

Абл. Збанок. — Шкада, што не папрасіў прынесці жбанок вады — хочацца піць. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Durst m (-es), сма́га;

ich hábe ~ хачу́ піць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlémmen vi разм. мно́га е́сці, піць; дагаджа́ць стра́ўніку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)