Спрут ‘гібель’: на спруты ‘на чорта’ (беласт., Дзядзька Квас, Роздум на калёсах, Беласток, 1995, 57), спру́та ‘смерць; халера’ (Сцяц. Сл.), ‘пагібель’ (кам., ЖНС). Адваротны дэрыват ад спруці́цца ‘памерці’ (ТС), ‘стаць пруткім’ (Стан.). Гл. прут, апруцянець.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tomb [tu:m] n. магі́ла (звычайна з надмагільным помнікам);

Tomb of the Unknown Soldier магі́ла Невядо́мага салда́та;

Tomb of God Магі́ла Го́спада;

go down into the tomb паме́рці, сысці́ ў магі́лу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

powieka

powiek|a

ж. павека;

zamknąć ~i — а) заплюшчыць вочы;

перан. памерці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Áuszehrung f -, -en

1) змардава́насць, знямо́га

2) сухо́ты;

an der ~ stérben* паме́рці ад сухо́таў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hírnschlag m -(e)s мед. уда́р, кровазліццё ў мозг;

éinem ~erlíegen* паме́рці ад уда́ру

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

загіна́цца

1. sich úmbiegen*, sich éinbiegen*; sich úmschlagen*;

2. груб. (памерці) krepíeren vi (s), ábkratzen vi (s), ins Gras béißen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

струпяне́ць разм.

1. (памерці) verrécken vi (s), krepíeren vi (s) (груб.);

2. перан. (ад жаху) erstárren vi (s), verstéinert [perpléx] sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

euphemism

[ˈju:fə,mɪzəm]

n.

эўфэмі́зм -у m., злаго́джаны вы́раз

“Pass away” is common euphemism for “die” — “Адыйсьці́” — звыча́йна ўжыва́ны эўфэмізм для “паме́рці”

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

загну́цца, ‑гнуся, ‑гнешся, ‑гнецца; ‑гнёмся, ‑гняцеся; зак.

1. Згінаючыся, завярнуцца, падвярнуцца; скрывіцца. Цвік загнуўся. Палі ў капелюшы загнуліся. // Утварыць загіб, паварот. Правы фланг першага ўзвода неўзабаве загнуўся і пачаў адставаць. Быкаў.

2. Разм. груб. Памерці. — Падхапіў двухбаковае запаленне лёгкіх, вось і ўсё. Ледзь не загнуўся. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капы́т, ‑а, М ‑пыце, м.

Рагавое ўтварэнне на канцы ног у некаторых млекакормячых. Калі-нікалі праязджала павольна калымага, .. пацоквалі падкаваныя конскія капыты. Колас. На паляне між дубоў — Шмат слядоў Ад капытоў. Муравейка. Адбіваецца кабылка Капытамі ад ваўкоў. Якімовіч.

•••

Задраць капыты — здохнуць (пра жывёліну), памерці (пра чалавека).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)