1. Уцягваць у рот губамі і языком (што-н. вадкае).
С. малако.
2. Трымаючы што-н. у роце, рабіць смактальныя рухі.
С. соску.
С. лапу.
С. палец.
3.безас. Пра тупы, ныючы боль у жываце (ад голаду, хваробы і пад.).
|| наз.сса́нне, -я, н. (да 1—3 знач.); прым.сса́льны, -ая, -ае.
Ссальныя рухі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гразі́ць, гражу, грозіш, грозіць; незак.
Абяцаць зрабіць каму‑н. зло, непрыемнасць; пагражаць. [Ураднік] лаяўся, гразіў, абяцаў арыштаваць і згнаіць у турме, спрабаваў купіць ліслівасцю, але Агапа стаяла на сваім.Чарнышэвіч.// Рабіць пагражальны жэст. Чыкілевіч падымае палец, злёгку грозіць Пракопу, як настаўнік неразумнаму вучню.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэ́нцік, ‑а, м.
Памянш.да прэнт; маленькі прэнт. Майстар зноў палез у кішэню і выняў адтуль маленькі жалезны круглячок таўшчынёю з яго мезены палец і сантыметраў чатыры ў даўжыню. — Вось табе звычайны прэнцік... А з яго, мяркуем, трэба нам зрабіць утулку.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
palec
pal|ec
м.
1.палец;
~ec wielki — вялікі палец;
~ec wskazujący — указальны палец;
~ec średni — сярэдні палец;
~ec serdeczny — безыменны палец;
mały ~ec — мезенец, мезены палец;
2.тэх.палец; штыфт;
patrzeć przez ~ce — глядзець праз пальцы;
sam jeden, jak ~ec — адзін, як палец;
z ~ca wyssać — высмактаць з пальца;
można na ~cach policzyć — на пальцах можна пералічыць;
chodzić na ~cach — хадзіць на дыбачках (пальчыках);
wspinać się na ~ce — падымацца на дыбачкі;
nie kładź ~ca między drzwi — не лезь на ражон;
maczać w czym ~ce — прыкладваць да чаго рукі;
mieć co w małym ~cu — ведаць што дасканала;
~cem na wodzie pisane — віламі па вадзе пісана;
nie kiwnąć ~cem — пальцам не паварушыць;
~ce lizać! — смаката!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
застрамі́ць sich (D) éinen Splítter éinziehen* [éinreißen*];
я застрамі́ў па́лец ich habe mir éinen Splítter in den Fínger éingezogen [éingerissen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
акале́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго-што.
Пашкодзіць які‑н. орган, зрабіўшы траўму; зрабіць калекам. [2‑гі падарожны:] О дзякуй, дзякуй, чалавеча! Я рад спачыну; балазе, К таму сказаць, і акалечыў Свой большы палец на назе.Купала.[Томчак:] — Не бачыце, ці што? Акалечыў чалавека, звяруга, ды збег.Бажко.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)