вы́дыхнуць, -ну, -неш, -не; -ні; -нуты; зак., што.
Дыханнем выштурхнуць з лёгкіх.
В. паветра.
|| незак. выдыха́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; наз. выдыха́нне, -я, н.; прым. выдыха́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ПАВЕ́ТРАНЫЯ МА́СЫ,
вялікія аб’ёмы паветра ў трапасферы, сувымерныя па плошчы з часткамі мацерыкоў і акіянаў. Валодаюць пэўнымі аднароднымі ўласцівасцямі і перамяшчаюцца як цэлае ў адной з плыняў агульнай цыркуляцыі атмасферы, адасоблены ад суседніх пагранічнымі зонамі — франтамі атмасфернымі. Характэрныя ўласцівасці П.м. набываюць у месцах фарміравання з аднароднай подсцільнай паверхняй (трапічны акіян, марскія прасторы умеранага пояса, арктычныя моры, вял. раёны тайгі або пустынь і інш.) і аднародных умовах атрымання сонечнага цяпла. Пры перамяшчэнні некаторы час захоўваюць уласцівасці, атрыманыя ў месцах фарміравання, потым страчваюць іх і трансфармуюцца ў новыя П.м.
Характар трансфармацыі залежыць ад розніцы т-ры подсцільнай паверхні і т-ры ў П.м. Паводле агульнай класіфікацыі П.м. падзяляюць на цёплыя, халодныя і мясцовыя. Цёплыя рухаюцца ў больш халоднае асяроддзе, халодныя — у больш цёплае, мясц. знаходзяцца ў ачагу фарміравання. Паводле паходжання вылучаюць занальныя тыпы П.м.: арктычнае паветра, антарктычнае паветра, умераных шырот паветра (палярнае), трапічнае паветра і экватарыяльнае паветра. Кожны тып па ўласцівасцях падзяляецца на марское і кантынентальнае паветра ў залежнасці ад вобласці фарміравання або трансфармацыі. На Беларусі пераважае вільготнае марское паветра ўмераных шырот, якое фарміруецца над Атлантычным акіянам. Паступленне яго абумоўлена дзейнасцю цыклонаў на палярным фронце і арктычным фронце. Найб. халоднае арктычнае паветра прыходзіць з ПнЗ і мае ўласцівасці вільготнага марскога, радзей з ПнУ паступае кантынентальнае паветра. Трапічнае паветра абумоўлена ўплывам азорскага антыцыклону, часцей бывае на Пд рэспублікі, вельмі рэдка ў цэнтр. і паўн. раёнах.
т. 11, с. 468
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
levitate [ˈlevɪteɪt] v. падніма́ць/узніма́ць у паве́тра; уздыма́цца, падніма́цца; луна́ць (з дапамогай магіi)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ozone [ˈəʊzəʊn] n.
1. chem. азо́н
2. BrE, infml азо́н; све́жае, чы́стае паве́тра
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зара́жанасць, ‑і, ж.
Стан заражанага. Заражанасць паветра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вільгатне́ць, ‑ее; незак.
Рабіцца вільготным. Вільгатнее паветра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паветрападаграва́льнік, ‑а, м.
Апарат для падагрэву паветра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
смуро́днасць, ‑і, ж.
Уласцівасць смуроднага. Смуроднасць паветра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ха́ўкаць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).
1. Хапаць паветра раскрытым ротам; цяжка дыхаць.
Хворы ледзь хаўкае.
2. Пазяхаць.
|| аднакр. ха́ўкнуць, -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз. ха́ўканне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ю́шка¹, -і, ДМ ю́шцы, мн. -і, -шак, ж.
Металічны кружок або чатырохвугольная пласціна, якімі закладаюць адтуліну ў коміне, каб не выходзіла цёплае паветра.
|| прым. ю́шачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)