Пераложак ’вузкі праход па засеяным полі’ (шчуч., Сцяшк. Сл.). Паводле ілюстрацыі, маецца па ўвазе мяжа, якая ў параўнанні з засеяным полем з’яўляецца фактычна вузенькім пералогам. Да пералог (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

плянта Мяжа (Палессе Лемц. Айк.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Межу, ст.-бел. межю́ (1405 г.), межоу (XVI ст.) ’паміж’ (Кар. 1) — беларускі рэфлекс запазычанага ц.-слав. междоу, якое са ст.-слав. междоу ’тс’. Параўн. межды. Да мяжа́ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

фініме́тр

(ад лац. finis = мяжа + -метр)

манометр са шкалой, які паказвае колькасць і ціск газу ў кіслародных і іншых балонах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

brink [brɪŋk] n.

1. край; бе́раг, мяжа́;

on the brink of war на мяжы́ вайны́

2. fml край (пра абрыў, круты бераг і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

poverty line [ˈpɒvətilaɪn] n. the poverty line (таксама the poverty level) ні́жняя мяжа́ пражы́тачнага мі́німуму;

at/below the poverty line на мяжы́/ніжэ́й мяжы́ гале́чы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

summit [ˈsʌmɪt] n.

1. вяршы́ня;

the summit of my ambitions мяжа́ маі́х імкне́нняў

2. са́міт, сустрэ́ча на вышэ́йшым узро́ўні;

summit talks перамо́вы на вышэ́йшым узро́ўні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

жме́нька, ‑і, ДМ ‑ньцы; Р мн. ‑нек; ж.

Памянш. да жменя; невялікая жменя. Аднойчы Ліпка нават не вытрымала: заўзята паплявала ў малыя жменькі, як гэта робяць хлопчыкі, разагналася і пабегла. Брыль. Тут жменька нас — салдат марской пяхоты. Ляжым. Не спіцца. Ноч. Імжыць імжа. Налева мора, ўперадзе мяжа. Зарыцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ві́шка ’вяха для ўказання граніцы чаго-небудзь (поля, пашы, дарогі і г. д.)’ (Касп., Яшк., Сцяшк. МГ); ’мяжа на лузе, на пасеве з уторкнутымі жэрдкамі’ (Яшк.). Памяншальнае да вяха́ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Límes m -, -

1) гіст. лі́мэс, паме́жная паласа́, мяжа́

2) матэм. грані́ца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)