спец. сцяг, уведзены для найвышэйшых службовых асоб флоту. Узняты на мачце карабля, адміралцейскі сцяг абазначаў прысутнасць на ім службовай асобы адміральскага звання. Карабель у такім выпадку наз. флагманскім (адміральскім). Сцяг адмірала ўзнімаўся на грот-мачце, віцэ-адмірала — на фок-мачце, контр-адмірала — на бізань-мачце.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
шху́на, ‑ы, ж.
Парусы карабель, які мае дзве або некалькі мачтаў з касымі парусамі. Не будзе кідацца акіян На фарштэвень шхуны маёй.Караткевіч.Мора баразнілі рыбацкія шхуны, баркасы.Карпаў.
[Англ. schooner.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sunken[ˈsʌŋkən]adj.
1. затану́лы, патану́лы (карабель)
2. запа́лы (пра шчокі, вочы і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
the flagship of the industry фла́гман гэ́тай (галіны́) прамысло́васці
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
аві́за2
(ісп. aviso)
невялікі быстраходны ваенны карабель для разведвальнай і пасыльнай службы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
галеа́с
(гал. galeas)
парусна-вёславы ваенны карабель 16—17 ст. у еўрапейскіх флотах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЛІ́ДЭР,
баявы карабель тыпу эскадранага мінаносца (эсмінца), але з павялічанымі водазмяшчэннем і скорасцю, узмоцненым узбраеннем, які прызначаўся для вываду эсмінцаў у тарпедную атаку і прыкрыцця іх агнём у баі. Як тып карабля існаваў у канцы 1910 — пач. 1970-х г. у шэрагу краін, у т. л. ў ВМФСССР, дзе адным з Л. быў «Мінск».