уза..., прыстаўка.

Тое, што і уз...; ужыв. замест «уз...» перад збегам зычных і перад зычнымі, пасля якіх пішацца мяккі знак або апостраф, напр.: узабрацца, узаткнуць, узалью, узаб’ю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экслі́брыс, -а, мн. -ы, -аў, м.

Па-мастацку аформлены знак, які паказвае на прыналежнасць кнігі ўладальніку (звычайна ў выглядзе пячаткі, наклейкі і пад.).

|| прым. экслі́брысны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

license plate [ˈlaɪsənsˌpleɪt] n. AmE нумарны́ знак (на аўтамашыне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wyróżnik

м.

1. кніжн. адрозненне; адметны знак; знак адрознення;

2. мат. дыскрымінант

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przepowiednia

ж.

1. прадказанне; прароцтва;

2. прадвесце; знак;

zła przepowiednia — кепскі знак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

таўро́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да таўра, з’яўляецца таўром. Таўровы знак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ты́льда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Друкарскі знак у выглядзе хвалістай рысачкі (~).

[Ісп. tilde.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ці́тлавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да цітлы, з’яўляецца цітлай. Цітлавы знак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Wárnkreuz n -es, -e даро́жны знак скрыжава́ння; чыг. знак папярэ́джання

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ба́кен, -а, мн. -ы, -аў, м.

Плывучы знак на якары, які ўстанаўліваецца на водных шляхах для папярэджання аб небяспечных для суднаў месцах.

Агні бакенаў.

|| прым. ба́кенны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)