brogue

I [broʊg]

n.

гру́бы чараві́к

II

ірля́ндзкі акцэ́нт у анге́льскай мо́ве

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

азія́т, ‑а, М ‑яце, м.

1. Карэнны жыхар Азіі.

2. Уст. зневаж. Грубы, жорсткі, некультурны чалавек. Ці ж чалавек ён? азіят, Душа зацятая, ліхая, Такіх паноў і свет не знае. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ill-bred [ˌɪlˈbred] adj. нявы́хаваны; гру́бы;

illbred children нявы́хаваныя дзе́ці;

an ill-bred remark гру́бая заўва́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

surly [ˈsɜ:li] adj. пану́ры; гру́бы;

a surly disposition ке́пскі хара́ктар;

in a surly manner суро́ва; няве́тліва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

áufgedunsen a

1) распу́хлы, апу́хлы

2) гру́бы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusfällig, áusfallend a гру́бы, знява́жлівы;

~ wérden грубія́ніць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ráufutter n -s грубы́ корм, сухі́ фура́ж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úngezogen a нявы́хаваны, грубы́, непаслухмя́ны (пра дзіця)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ГУ́МАР (англ. humour),

від камічнага, які спалучае насмешку і спачуванне, знешне камічную трактоўку і ўнутр. дачыненне да таго, што ўяўляецца смешным. Лічыцца, што гумар — суб’ектыўная копія аб’ектыўнага камізму. Збліжаецца з інш. відамі камічнага — іроніяй і сатырай. Адлюстроўвае смешнае ў жыцці і чалавечых характарах; прадугледжвае ўменне бачыць узвышанае ў абмежаваным і малым, значнае ў смешным і недасканалым. Тэорыя гумару распрацавана ў эстэтыцы рамантызму ням. пісьменнікам Жанам Полем. Гумар бывае чуллівы, дабрадушны, сяброўскі, грубы, насмешлівы, зларадны, цынічны, мае нац. асаблівасці. Гумар — асн. элемент многіх твораў бел. л-ры і фальклору, неад’емны кампанент многіх літ. жанраў (камедыя, вадэвіль, байка, пародыя, фельетон і інш.).

т. 5, с. 531

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

blowzed

[bloʊzd]

adj.

1) неаха́йны; раскудла́чаны

blowzy hair — раскудла́чаныя валасы́

2) чырванашчо́кі, грубы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)