НАСТУПЛЕ́ННЕ,

асноўны від баявых дзеянняў войск. Вядзецца на сушы, моры, у паветры ў форме баёў, бітваў і аперацый. Гал. мэта — разгром праціўніка і авалоданне важнымі рубяжамі (аб’ектамі, раёнамі мясцовасці); дасягаецца паражэннем непрыяцеля ўсімі наяўнымі сродкамі, атакай, прарывам яго абароны, ліквідацыяй або ўзяццем у палон жывой сілы, захопам зброі, ваен. тэхнікі і інш. Можа весціся на праціўніка, што ў абароне, або які наступае (гл. Сустрэчны бой) ці адступае (гл. Праследаванне). Разнавіднасцю Н. з’яўляецца контрнаступленне. Пераход у Н. можа ажыццяўляцца з непасрэднага судакранання з праціўнікам або з ходу. Пры наяўнасці ў праціўніка адкрытых флангаў выкарыстоўваюцца абход і ахоп. У залежнасці ад маштабу, мэт і колькасці сіл і сродкаў Н. можа мець стратэгічнае, аператыўнае або тактычнае значэнне.

Спосабы Н. мяняліся пад уздзеяннем развіцця сродкаў узбр. барацьбы, якаснай змены асабовага складу і арганізацыі войск Н. як форма баявых дзеянняў вядома з глыбокай старажытнасці, калі барацьба вялася халоднай зброяй. У сярэднявеччы (11—15 ст.) адбываліся змены ў тактыцы Н.: удары з флангаў і тылу, акружэнне, выкарыстанне засадных палкоў і інш. Са з’яўленнем агнястрэльнай зброі і яе ўдасканаленнем (14—18 ст.) еўрап. арміі перайшлі да лінейнай тактыкі дзеянняў на полі бою. Пасля франц. рэвалюцыі 1789—99 і войнаў канца 18 — пач. 19 ст. з’явілася новая тактыка Н., заснаваная на спалучэнні калон і рассыпнога строю, манеўру і агню як сродку падрыхтоўкі атакі. У 1-ю сусв. вайну ў Н. выкарыстоўвалася тактыка прарыву суцэльнага фронту абароны. У 2-ю сусв. вайну ажыццяўляліся наступальныя аперацыі груп франтоў, франтавыя. армейскія наступальныя аперацыі. З сярэдзіны 1950-х г. пасля аснашчэння ўзбр. сіл ядз. зброяй (гл. Ракетна-ядзерная зброя) значна павялічылася магчымасць адначасовага паражэння праціўніка на вял. глыбіню, выраслі размах і тэмпы Н.

У сучасных умовах са з’яўленнем высокадакладнай зброі наземнага і паветр. базіравання, удасканаленнем інш. сродкаў паражэння істотна памяняўся часавы і прасторавы размах Н., якое набыло паветр.-наземны і паветр.-касм. характар.

У.​У.​Язэпчык, В.​А.​Юшкевіч.

т. 11, с. 202

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

cramp

I [kræmp]

1.

n.

курч -у m., су́тарга f.

2.

v.t.

вы́клікаць або́ мець спа́зму, курч

- cramps

II [kræmp]

1.

n.

1) заціска́чка f., кля́мар -ра m.

2) зьвя́занасьць f., абмежава́ньне n.

2.

v.t.

1) змацо́ўваць, сашчапля́ць

2) зьвя́зваць, сьціска́ць

3) перашкаджа́ць (разьвіцьцю́); абмяжо́ўваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fever

[ˈfi:vər]

1.

n.

1) гара́чка f.

2) ліхама́нка f.

3) хваро́ба

scarlet fever — шкарляты́на f.

typhoid fever — ты́фус, тыф

yellow fever — жо́ўтая ліхама́нка

4) захапле́ньне n., аза́рт -у m.; мо́цнае ўзру́шаньне

2.

v.t.

кіда́ць у жар, палі́ць гара́чкай

3.

v.i.

мець гара́чку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

grudge

[grʌdʒ]

1.

n.

1) кры́ўда f.

2) незычлі́васьць, непрыя́знасьць f.; антыпа́тыя f.; за́йздрасьць f.

to have a grudge against a person — мець зуб на каго́

2.

v.t.

1) злава́цца, крыўдава́ць на каго́ за што; зайздро́сьціць каму́ чаго́

2) шкадава́ць каму́ чаго́, скупі́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

slope

[sloʊp]

1.

v.i.

спуска́цца; мець спад

a sloping roof — спа́дзістая страха́

The land slopes toward the sea — Мясцо́васьць спада́е да мо́ра

2.

v.t.

нахіля́ць, ста́віць ко́са

3.

n.

схон, схіл, спуск -у m. (гары́, узго́рка); спад -у m.а́ху); адхо́н (пры даро́зе)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вымага́ць

1. (патрабаваць, мець патрэбу ў чым-н.) erfrdern vt; bedürfen vi (чаго-н. G);

2. разм. (дамагацца шантажом) erprssen vt; bpressen vt;

вымага́ць гро́шы ў каго-н. von j-m Geld erprssen;

вымага́ць дазна́нне ў каго-н. j-m ein Geständnis bnötigen, von j-m ein Geständnis erzwngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гуча́нне н.

1. Tönen n -s, Schall m -(e)s, -e і Schälle; Lutung f -, -en;

сло́ва ма́е заме́жнае гуча́нне das Wort hat eine frmde Lutung [klingt fremd];

блі́зкі гуча́ннем ähnlich klngend, klngähnlich;

2. перан. (сэнс, характар) Nte f -, -n;

мець асаблі́вае гуча́нне ine besndere Nte hben;

сатыры́чнае гуча́нне satrische Nte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

жыць

1. (існаваць) lben vi;

жыць у зго́дзе in Freden lben; sich gut vertrgen* (з кім-н. mit D);

дрэ́нна жыць з кім-н. zu j-m ein schlchtes [gespnntes] Verhältnis hben, mit j-m auf Kregsfuß sthen*;

2. (мець жытло, кватараваць) whnen vi;

дзе ты жыве́ш? wo wohnst du?

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

збыт м. эк., камерц. bsatz m -es; Vertreb m -(e)s; Verkuf m -(e)s (продаж);

манапо́льны збыт Allinverkauf m;

о́птавы [гуртавы́] збыт bsatz en gros [ã´gro:], Grßhandelsabsatz m;

ры́нак збыту bsatzmarkt m -(e)s, -märkte;

які́ мае до́бры збыт mrktfähig;

мець збыт bsatz fnden*;

які́ не мае збыту nabsetzbar

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выйграва́ць, вы́йграць

1. gewnnen* vt;

выйграва́ць па́ртыю ў каго-н. ggen j-n gewnnen*;

выйграва́ць спра́ву юрыд. inen Prozss gewnnen*;

2. (мець карысць) gewnnen* vt, vi; inen Gewnn [inen Vrteil] hben;

выйграва́ць на чым-н. inen Vrteil aus etw. (D) schlgen*; Gewnn aus etw. (D) zehen*;

выйграва́ць час Zeit gewnnen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)