1. Інтэнсіўна, актыўна прыступіць да ажыццяўлення чаго‑н.; узяцца за якую‑н. работу, занятак; пачаць. Распачаць будаўніцтва. □ Усе пяць салдат аддзялення Сладкова распачалі аўтаматную страляніну па амбразуры.Сіняўскі.Вядома, і я быў вельмі рады, калі .. [дзед Мацей] аднаго разу распачаў са мной гаворку пра язёў.Ляўданскі.
2.Пачаць карыстацца чым‑н., ужываць што‑н. Буфетчыца, прывабная маладая кабеціна з белымі поўнымі рукамі, сказала, што піва не свежае, — бочку распачалі аж учора раніцай.Гаўрылкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
start
[stɑ:rt]1.
v.i.
1) пачына́цца
The play started at nine — П’е́са пачала́ся а дзявя́тай
2) ру́шыць, адыхо́дзіць
The train started on time — Цягнік адыйшо́ў у пару́
3) усхо́пвацца; уздры́гваць
He started in surprise — Ён уздры́гнуў ад нечака́насьці
2.
v.t.
1) пачына́ць
to start work — пача́ць пра́цу
to start an argument — пача́ць спрэ́чку
to start a fire — распалі́ць во́гнішча
He started his son in business — Ён дапамо́г сы́ну пача́ць бі́знэс
2) пуска́ць у рух, запуска́ць, стартава́ць
to start the engine — запусьці́ць мато́р
3) спу́джваць
to start a rabbit — спу́дзіць за́йца
3.
n.
1) пача́так -ку m.
2) Sport старт -у m., лі́нія ста́рту
3) уздры́гваньне n.; падско́к -у m.
to wake up with a start — прахапля́цца, рапто́ўна прачына́цца
4) Figur. штуршо́к -ка́m., дапамога f.
to give someone a start — дапамагчы́каму́пача́ць не́шта
He started out to write a book — Ён узя́ўся піса́ць кні́гу
•
- start up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
задурэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе; зак.
Разм.Пачаць дурэць. // Зрабіць дурасць (у 2 знач.). — Калі ж чаго не зразумее, Або не ў часе задурэе, Ці так падыме часам спрэчку, — Стаў на калені і на грэчку!Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запраці́віцца, ‑ціўлюся, ‑цівішся, ‑цівіцца; зак.
Разм.Пачаць працівіцца. // Аказаць процідзеянне, не даць згоды на выкананне чаго‑н. Калі прыстаў пачаў абыходзіць межы ўрочышча, а каморнік хацеў паставіць слупы, натоўп сялян рашуча запрацівіўся гэтаму.Г. Кісялёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пачаць моцна гайдацца (гойдацца), хістацца з боку ў бок або ўніз і ўверх. Лодка разгойдалас’я. □ У дняпроўскіх хвалях, бы ў калысцы, Разгайдалася хмурынак бель.Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расківа́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
1.Пачаць моцна ківацца з боку ў бок або ўверх і ўніз. Вяха расківалася на ветры.
2.(1і2ас.неўжыв.). Стаць слабым, хісткім ад ківання. Зуб расківаўся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
blow1[bləʊ]n.
1. уда́р;
at a blow адны́м ма́хам, адра́зу;
exchange blows бі́цца;
rain blows upon smb. асы́паць каго́-н. гра́дам уда́раў;
land/strike a blow нане́сці ўда́р
2. уда́р (лёсу), няшча́сце
♦
come to blows (over smth.)пача́ць бі́цца (з-за чаго́-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)