opiewać

opiewa|ć

незак. кніжн.

1. апяваць; славіць;

~ć przeszłość narodu — апяваць мінулае народа;

2. складаць; мець;

rachunek opiewać na sto złotych — рахунак складае сто злотых

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pojęcie

pojęci|e

н.

1. разуменне; паняцце;

2. паняцце;

3. разм. паняцце; уяўленне;

nie mieć (zielonego) ~a o czym — не мець (зялёнага, ніякага) паняцца пра што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

marka

I mark|a

I ж.

марка;

~a fabryczna — фабрычная марка;

mieć dobrą ~ę — мець добрую рэпутацыю

II ж.

марка (былая грашовая адзінка Германіі і Фінляндыі)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ánsehen n -s

1) вы́гляд, зне́шнасць;

dem ~ nach на вы́гляд

2) пава́га, паша́на;

óhne ~ der Persón не зважа́ючы на асо́бу;

im hóhen ~ stéhen* мець вялі́кі аўтарытэ́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Éinfluss m -es, Éinflüsse

1) уплыў;

~ áusüben рабі́ць уплыў;

~ háben мець уплыў;

únter j-s ~ stéhen* быць пад чыі́м-н. уплы́вам;

ein Mann von ~ уплыво́вы чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Herd m -(e)s, -e

1) пліта́, ача́г

2) перан. дом, ко́тлішча;

séinen éigenen ~ háben мець свой кут [дом]

3) цэнтр, асяро́дак; ача́г;

~ der Kránkheit ача́г хваро́бы [захво́рвання]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Milch I f - малако́;

dícke [sáure] ~ сыраква́ша, кі́слае малако́;

die ~ ábrahmen здыма́ць [зніма́ць] вяршкі́;

wie ~ und Bútter áussehen* мець квітне́ючы вы́гляд;

das Korn steht in der ~ жы́та каласу́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schrécken m -s, - жах, страх; гл. Schreck;

die ~ des Kríeges жа́хі вайны́;

~ und Gréuel жа́хі і зве́рства;

ein Énde mit ~ néhmen* мець жу́дасны кане́ц, дрэ́нна ко́нчыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пова́дка ж. (привычка) прывы́чка, -кі ж., звы́чка, -кі ж.; (обыкновение) звы́чай, -чаю м.; (наклонность) схі́льнасць, -ці ж., нахі́л, -лу м.; (характер) хара́ктар, -ру м.;

взять пова́дку пана́дзіцца, узя́ць мо́ду, узя́ць (мець) звы́чку (звы́чай);

у соба́ки пова́дка хвата́ть за́ ногу саба́ка ма́е звы́чай (звы́чку) хапа́ць за нагу́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цель

1. (мишень) цэль, род. цэ́лі ж., мн. цэ́лі, -ляў;

стрельба́ по закры́тым це́лям стральба́ па закры́тых цэ́лях;

2. перен. мэ́та, -ты ж.;

име́ть це́лью мець на мэ́це;

ста́вить себе́ (задава́ться) це́лью ста́віць сабе́ за мэ́ту;

с це́лью з мэ́тай;

в це́лях у мэ́тах (для таго́, каб).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)