насле́днік, ‑а, м.
1. Асоба, якая атрымала спадчыну або мае права на яе атрыманне. Прамы наследнік. Законны наследнік. □ Не шанцавала майму бацьку на сыноў.. А што гэта за гаспадар без наследніка. Скрыган. // Разм. Дзіця, сын. Віншаваць з наследнікам. □ — Ну, Валюха, як наш наследнік? — Вадзім абняў .. [жонку] за плечы, прыхінуў да сябе. Гаўрылкін.
2. перан. Пераемнікі, прадаўжальнікі якой‑н. справы. Наследнікі рэвалюцыйных традыцый. □ [Навум:] — Рыгор Піліпавіч забыўся, што мы наследнікі не толькі беларускай культуры, але і лепшага, што стварыла чалавецтва наогул. Мікуліч.
•••
Наследнік прастола — сын манарха або наогул асоба, да якой павінна перайсці ўлада ў манархічнай дзяржаве.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кардына́л, ‑а, м.
1. Вышэйшы пасля папы рымскага духоўны сан у каталіцкай царкве, адзнакамі якога з’яўляюцца чырвоны капялюш і мантыя. // Асоба, якая мае гэты сан.
2. Пеўчая птушка з ярка-чырвоным (колеру кардынальскай мантыі) пер’ем, якая водзіцца ў Амерыцы.
[Ад лац. cardinalis — галоўны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паручы́цель, ‑я, м.
Асоба, якая дала паруку, паручылася за каго‑, што‑н. Усе мясцовыя жыхары, якія згубілі свае дакументы, павінны былі падаць заявы, каб атрымаць часовыя пасведчанні і прапісацца ў дамавых кнігах. Толькі трэба было мець двух паручыцеляў. Новікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імпрэса́рыо
(іт. impresario)
асоба, якая арганізуе канцэрты, спектаклі, гастролі, заключае для артыстаў кантракты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аспіра́нт
(лац. aspirans, -ntis = які дамагаецца, імкнецца, шукае)
асоба, якая вучыцца ў аспірантуры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
баталёр
(фр. batailleur)
асоба на ваенным судне, якая загадвае харчовым і рэчавым забеспячэннем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
архірэ́й
(гр. archiereus)
асоба, якая належыць да вышэйшых свяшчэннаслужыцеляў (епіскап, архіепіскап, мітрапаліт, патрыярх).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
акцэпта́нт
(лац. acceptans, -ntis = які прымае)
асоба, якая прыняла грашовы дакумент да аплаты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прататы́п
(гр. prototypon)
сапраўдная асоба, якая паслужыла аўтару ўзорам для стварэння літаратурнага вобраза.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пратэжэ́
(фр. protege)
асоба, якой спрыяюць, аказваюць пратэкцыю ў службовых і іншых справах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)