Які любіць уладу (у 3 знач.), імкнецца да ўлады. Перамогі псавалі.. [Бародку]: рабілі самаўпэўненым, уладалюбівым, залішне патрабавальным да другіх і непатрабавальным да сябе.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарго́васць, ‑і, ж.
Пэўная паслядоўнасць чаго‑н. у чым‑н. Чарговасць работ. □ Я пацяшаю сябе думкай: праз дзень-два .. патрабую чарговасці: дзень я, дзень Тодар.Шынклер.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чуфы́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Спец. Утвараць характэрны гук «чуф» (пра цецерукоў і пад.). [Бацька] прыманьваў цецерукоў да сябе, чуфыкаючы гэтак жа сама, як і яны.Масарэнка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчу́плы, ‑ая, ‑ае.
Мізэрны, слабы, худы, нягеглы. Шыракаплечы, .. [хлопец] адчуваў сябе нязграбна ў пінжачку, відаць, пашытым на больш шчуплага чалавека.Паслядовіч.Худое, шчуплае цельца было нерухомым.Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zobaczyć się
zobaczy|ć się
зак.
1. убачыцца; пабачыцца;
~ymy się wkrótce — мы хутка пабачымся;
2. убачыць сябе;
~ć się w lustrze — убачыць сябе ў люстэрку
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дыскрэдытава́ць diskreditíeren vt, in Mísskredit [Verrúf] bríngen*;
дыскрэдытава́ць сябе́ sich diskreditíeren; in Mísskredit geráten* [kommen*]; séine Autorität untergráben*;
дыскрэдытава́ць ідэ́юéine Idée diskreditíeren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паво́дзіць
1. führen vt; bewégen vt (галавою, рукоюі г. д.);
2.:
паво́дзіць сябе́ sich betrágen*, sich benéhmen*; sich verhálten* (адносіцца, ставіцца)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
распераза́цца
1. sich lósgürten аддз.; den Gurt áblegen;
2.разм. (перастаць стрымліваць сябе) áußer Rand und Band geráten*, über die Stränge schlágen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
скампраметава́ць kompromittíeren vt, in Mísskredit bríngen*, in éine krítische Láge bríngen* (каго-н, што-н.A);
скампраметава́ць сябе́ in Mísskredit kómmen* [geráten*]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Алю́каць ’зрабіць каго-небудзь маркотным’ (Нас.), алюканы частай лаянкай даведзены да маркотнага стану’ (Нас.). Параўн. рус.улюлюкать, заулюлюкать і літ.lelióti, alióti ’гнаць з крыкам’, лат.aluties ’паводзіць сябе па-вар’яцку, крычаць, шумець’. Сувязь анаматапаэтычных беларускіх і рускіх слоў з адпаведнымі літоўскімі і лацінскімі акрэсліць цяжка.