высокаідэ́йны, ‑ая, ‑ае.

Які адзначаецца высокай ідэйнасцю. Высокаідэйны мастацкі твор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безыдэ́йны, ‑ая, ‑ае.

Такі, у якім адсутнічае ідэйнасць. Безыдэйны твор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бурле́скны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бурлеска. Бурлескны твор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накцю́рн, ‑а, м.

Невялікі музычны твор лірычнага характару. Накцюрны Шапэна.

[Фр. nocturne — літаральна начны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохто́мнік, ‑а, м.

Твор або збор твораў у трох тамах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фармалі́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы фармалізму, фармалісту. Фармалісцкі аналіз. Фармалісцкі твор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чатырохто́мнік, ‑а, м.

Твор або збор твораў у чатырох тамах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

smash hit

папуля́рны твор (п’е́са, фільм, кружэ́лка)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

і́мі мест. личн. в твор. п., мн. и́ми; см. яны́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кампазі́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Будова, суадносіны і ўзаемнае размеркаванне асобных частак, элементаў.

К. рамана.

К. карціны.

К. сімфоніі.

2. Мастацкі (музычны, жывапісны, скульптурны і інш.) твор, які з’яўляецца арыгінальным спалучэннем асобных частак, элементаў.

Скульптурная к.

Сюжэтная к.

3. Тэорыя стварэння музычных твораў.

Клас кампазіцыі.

4. Твор, які складаецца з літаратурнай і музычнай частак, аб’яднаных адной тэмай, сюжэтам.

Літаратурна-музычная к.

|| прым. кампазіцы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)