чырванаску́ры, -ая, -ае.

1. 3 чырвонай або чырванаватай скурай.

Ч. твар.

2. 3 цёмна-жоўтай, чырванаватай афарбоўкай скуры (пра індзейцаў Амерыкі).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

васпава́ты (изрытый оспой) рябо́й, конопа́тый;

в. твар — рябо́е лицо́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

avert [əˈvɜ:t] v.

1. адхіля́ць, прадухіля́ць

2. адво́дзіць (вочы, твар)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wykrzywiony

wykrzywion|y

скрыўлены; перакрыўлены;

~a twarz — а) перакрыўлены твар;

незадаволены твар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пакры́цца, -ры́юся, -ры́ешся, -ры́ецца; зак.

Запоўніцца, усеяцца чым-н. на паверхні.

Твар пакрыўся чырванню.

Трава пакрылася расой.

|| незак. пакрыва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

памя́ты, -ая, -ае.

1. Няроўны, нягладкі, са складкамі.

П. касцюм.

2. Стомлены, нясвежы, нібы заспаны (разм.).

П. твар.

|| наз. памя́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяско́лерны, -ая, -ае.

1. Які не мае колеру.

Бясколерная вадкасць.

2. перан. Нічым не адметны, невыразны.

Б. твар.

|| наз. бяско́лернасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

васко́вы, -ая, -ае.

1. гл. воск.

2. Колеру, падобнага на воск; жаўтлявы.

В. твар.

○

Васковая спеласць — спеласць, якая папярэднічае поўнаму паспяванню зерня.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раскі́слы, -ая, -ае.

1. Які раскіс, ператварыўся ў вязкае месіва.

Раскіслая гліна.

2. перан. Расслаблены, разамлелы.

Р. твар.

|| наз. раскі́сласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адухо́ўлены, -ая, -ае (кніжн.).

Пранікнуты ўзвышаным пачуццём; які выяўляе хараство, высакароднасць душы, актыўную інтэлектуальную работу.

А. твар чалавека.

|| наз. адухо́ўленасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)