Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
кружы́цца, кружуся, кружышся, кружыцца; незак.
1. Паварочвацца вакол сваёй восі, рухацца па кругу; круціцца, вярцецца. Іграе гармонік, у вальсе кружацца пары. І Рыгор з Ларысай у агульным кругу.Б. Стральцоў.Мічман пачаў кружыцца пад музыку, танцаваць і рабіць усялякія выкрунтасы нагамі.Хромчанка.// Беспарадкава рухацца, мітусіцца. Слава не магла ўстаяць на адным месцы ні моманту. Яна кружылася, бегала, паказвала маці на мох і верас.Чорны.
2. Лятаючы, рабіць, апісваць кругі. Марудна цягнецца ў хаце летні дзень. Горача. Гудуць і кружацца роем мухі, у вочы лезуць.Колас.Самалёты сады нашы наліваюць, над полем кружацца, рунь падкормліваюць.Бялевіч.// Насіцца ў паветры (пра снег, пыл і пад.). Ціха, павольна кружыліся ў паветры сняжынкі, сцелючы мяккую пасцель зямлі.Васілевіч.Над палянаю кружыўся залаты рой кляновага лісця.Шамякін.//перан. Пастаянна вяртацца да адной і той жа тэмы, прадмета, думкі і пад. Думкі найбольш кружыліся ля свайго раёна. Як там? Што там?Пестрак.Едучы ў трамваі, Парамон Пісанец думаў пра сваё даручэнне. Думкі кружыліся навокал загадкавага прозвішча.Грамовіч.
3.Разм. Тое, што і кружыць (у 3 знач.). Так некалькі дзён і начэй .. [Пацейчык і немец] кружыліся па гэтым лесе, то выпускаючы адзін аднаго з вока, то зноў сыходзячыся.Чорны.
4.Разм. Тое, што і кружыць (у 4 знач.). Кружыцца мяцеліца, Сцежкі запарошвае.Валасевіч.
•••
Галава кружыццагл. галава.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
twist
[twɪst]1.
v.t.
1) пакру́чваць, паваро́чваць
She twisted the ring on her finger — Яна́ пакру́чвала пярсьцёнак на па́льцы
2) скру́чваць (вяро́ўку); пле́сьці
She twisted flowers into a wreath — Яна́ спляла́ з кве́так вяно́к
3) перако́шваць, крыві́ць
Her face was twisted with pain — Ейны твар перакасі́ўся ад бо́лю
4) Figur. наўмы́сна перакру́чваць (сэнс)
5) зьвіхну́ць (нагу́)
2.
v.i.
1) павяро́чвацца, круці́цца
The child twisted in her seat — Дзіцё круці́лася на сядзе́ньні
2) ві́цца
The path twists in and out among the rocks — Сьце́жка пакруча́ста віе́цца паміж ска́лаў
3) выгіна́цца, згіна́цца
4) танцава́ць твіст, твістава́ць
3.
n.
1) паваро́т, вы́гін -у m.
2) скру́чваньне, ссука́ньне n.
3) перакру́чваньне n. (сэ́нсу, значэ́ньня)
4) зьвіх, вы́віх -у m.
a twist of the elbow — зьвіх ло́кця
5) твіст -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
часа́ць1, чашу, чэшаш, чэша; незак.
1.што. Распраўляць, прыгладжваць валасы пры дапамозе грэбеня; прыводзіць у парадак валасы. Часаць валасы. □ Каса ж мая, косачка, каса русая, Часала я косачку дзевятнаццаць год, Прайграла я косачку ў адзін вечарок.З нар.
2.што. Ачышчаць лён, пяньку ад кастрыцы пры дапамозе грэбеня. Часаць лён. □ Ганна і сапраўды нагнулася пад тапчан, дастала адтуль драўляны грэбень, якім чэшуць кудзелю.Чыгрынаў.// Расчэсваць воўну на ваўначосцы. Не толькі з Багульнікаў, а і з суседніх вёсак людзі неслі і везлі часаць воўну і валіць сукно.Сабаленка.
3.Разм. Энергічна, старанна рабіць што‑н. (звычайна бегчы, танцаваць і пад.). У доўгай зрэбнай кашулі, без шапкі, .. [дзядуля] бойка чэша басанож па асфальце, прыстуквае кіёчкам, і вецер варушыць яго белыя касмылі.Ракітны.Гарэзна пляскаючы ў ладкі, Дзяўчына лёгка стан нясе, А хлопец чэша ўпрысядкі, Ваўчком крутнуўся на назе.Гаўрусёў.// Бойка гаварыць. «Бач, як чэша, быццам акадэміі прайшоў», — здзіўлена падумаў Аляксей.Новікаў.
4.перан.; што. Пільна абшукваць або прастрэльваць якую‑н. мясцовасць; прачэсваць. — Б’юць наўздагад. Лес «чэшуць», — прыслухаўшыся, абвясціў Крамнёў.Шашкоў.
•••
Часаць язык (языком, языкі, зубы) — пляткарыць, балбатаць.
часа́ць2, чашу, чэшаш, чэша; незак., што.
1. і без дап. Секучы ўздоўж, здымаць паверхневы слой дрэва або каменя, каб выраўнаваць або надаць патрэбную форму. Часаць бярвенне. □ Ля кузні былі відаць белыя стужкі — там удзень Падбярэцкі часаў клён на абады.Пташнікаў.Будаўнічая брыгада — Габлюе, Чэша, Крые дах, Даводзіць вокны, Столь да ладу.Корбан.
2.што. Вырабляць з дрэва, каменя, апрацоўваючы такім чынам; вычэсваць. Даніла справаю заняты — На сані чэша капылы.Колас.
•••
Хоць кол на галаве чашыкаму — пра ўпартага, няўступчывага чалавека, які стаіць на сваім, не паддаецца ўгаворам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАЛЕ́Т (франц. ballet ад позналац. ballare танцаваць),
від сцэнічнага мастацтва, змест якога выяўляецца ў музычна-харэаграфічных вобразах; вышэйшая форма харэаграфіі.
Належыць да сінт. відаў маст. твор-часці. Аб’ядноўвае музыку, харэаграфію (танец і пантаміму), выяўл. мастацтва. Асновай харэагр. вобраза з’яўляецца танец; у балет уключаюць розныя віды танца: класічны, характарны, народна-сцэнічны, гратэскавы, мадэрн, рытмапластычны, свабодную пластыку. Аснова балета — дзейны танец. Пэўную ролю ў балеце адыгрываюць дывертысмент і пантаміма. Вобразна адлюстроўваючы рэчаіснасць, балет з уласцівай яму ўмоўнасцю здольны да паэт. абагульненняў, увасаблення жыццёвых канфліктаў, сцвярджэння ідэалаў прыгожага. Існуюць балеты-трагедыі і балеты-камедыі, балеты-п’есы і балеты-сімфоніі, балеты сюжэтныя (блізкія да драм. спектакля) і бессюжэтныя, або сімфанічныя (у іх аснове сімф. танец), шматактовыя і аднаактовыя, харэагр. мініяцюры.
Як самаст. від мастацтва складваўся ў Еўропе ў 16—18 ст. (першы спектакль «Камедыйны балет каралевы» паст. ў Францыі ў 1581) і пашырыўся ва ўсім свеце. Тэрмін «балет» узнік у канцы 16 ст. ў Італіі і, як правіла, абазначае еўрап. класічны балет; з 20 ст. так называюць і спецыфічныя танц. паказы, што склаліся ў краінах Азіі, Афрыкі, Усходу. Эстэтыка балета ўвабрала рысы розных маст. кірункаў — класіцызму, рамантызму, імпрэсіянізму, сентыменталізму і інш Станаўленне балета (18—19 ст.) звязана найперш з Францыяй (харэографы Ж.Ж.Навер, Ж.Даберваль, Ф.Тальёні, Ж.Перо), Даніяй (К.Бурнанвіль), Расіяй (І.Вальберх, Ш.Дзідло і А.Глушкоўскі, М.Петыпа, Л.Іваноў, М.Фокін, А.Горскі і інш.). У 20 ст. балетнае мастацтва пашырылася ва ўсім свеце. Вял. ўплыў на яго развіццё зрабілі дзейнасць Фокіна і Рускія сезоны ў Парыжы (з 1909), гастролі Г.Паўлавай, а таксама «свабодны» танец А.Дункан, танец мадэрн (М.Грэхем і інш.), рытмапластычны танец (М.Вігман і інш.). У 1920—30-я г. цэнтрам балетнага мастацтва была Францыя, дзе працавала трупа Рускі балет Дзягілева і створаныя пазней на яе аснове калектывы. У пастаноўках Л.Мясіна, Б.Ніжынскай, Дж.Баланчына, пазней С.Ліфара (1930—50-я г.) атрымалі развіццё фокінскія традыцыі ў спалучэнні з нац. асаблівасцямі. У Вялікабрытаніі ў 1930-я г. пачаў развівацца балет, заснаваны на традыцыях рус. мастацтва, але блізкі да англ.т-ра пантамімы. У ЗША пераважаў танец мадэрн; пастаноўкі Грэхем, Д.Хамфры, пазней Х.Лімона ўзнімалі складаныя сац. і псіхал. праблемы. З 1940-х г. у ЗША і краінах Зах. Еўропы на аснове бессюжэтных балетаў Баланчына пашырыліся т.зв. «сімфанічныя» балеты. Для сучаснага зарубежнага т-ра характэрна разнастайнасць стыляў, жанраў і формаў. Часта балетам наз. харэагр. творы ад бессюжэтнай мініяцюры да шматактовага сінт. відовішча, у якое ўводзяцца спевы, кінакадры, дэкламацыя, шумавыя і светлавыя эфекты, лялькі («татальны тэатр» М.Бежара). Найб. пашыраны аднаактовы балет. Сярод вядомых замежных труп: «Балет XX стагоддзя» на чале з Бежарам, «Балет Елісейскіх палёў» і «Балет Парыжа» (стваральнік абодвух Р.Пці), «Амерыканскі тэатр балета», «Нью-Йоркскі гарадскі балет». У развіццё рас. балетнага мастацтва вял. ўклад зрабілі балетмайстры І.Бельскі, В.Вайнонен, А.Вінаградаў, К.Галяйзоўскі, В.Гардзееў, Ю.Грыгаровіч, А.Ермалаеў, Р.Захараў, Н.Касаткіна і У.Васілёў, Ф.Лапухоў, Л.Лаўроўскі, Б.Эйфман, Л.Якабсон і інш.
Вытокі бел. харэагр. мастацтва ў глыбокай старажытнасці — у гульнях, абрадах, карагодах, дзе танец быў неаддзельны ад песні, гульні, акцёрскага дзеяння. Першыя прафес. танцоры-скамарохі вядомыя на Беларусі з 12 ст.Пач. формы харэагр. мастацтва мелі школьны тэатр, нар. драма, батлейка. Перыяд уздыму танца-балета на Беларусі — 16 ст., калі ў прыватнаўласніцкіх замках і буйных сядзібах дзейнічалі прыватныя балетныя трупы (гл.Гродзенскі тэатр Тызенгаўза, Нясвіжскі тэатр Радзівілаў, Слуцкі тэатр Радзівіла, Слонімскі тэатр Агінскага, Шклоўскі тэатр Зорыча, Ружанскі тэатр Сапегаў), балетныя школы (Гродзенская музычна-тэатральная школа, Нясвіжская балетная школа, Слонімская балетная школа, Шклоўская балетная школа). Найб. таленавітыя бел. прыгонныя танцоры [А.Дарэўская, А.Бжазінскі, М.Малінская, К.Азарэвіч (гл.Азарэвічы), К.Буткевіч, Р.Бекер, М.Рымінскі і інш.] пазней выступалі на варшаўскай і пецярбургскай сцэнах. У 1840-я г.бел. артысты працавалі ў Віцебскім балеце Піёна. Нац. балетны т-р узнік на пач. 1920-х г. Першыя балетныя спектаклі, у т. л. «Капелія» Л.Дэліба, «Зачараваны лес» Р.Дрыга, пастаўлены ў 1920-я г. К.Алексютовічам на сцэне БДТ, які меў і балетную трупу. Беларуская студыя оперы і балета (1930—33) паслужыла асновай для стварэння Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь (першая харэагр. паст. «Чырвоны мак» Р.Гліэра). Значнай вяхой у гісторыі бел. балета стаў першы нац. балет «Салавей» М.Крошнера (паст. 1939, 1940). Пошукі нац. своеасаблівасці працягваліся пры паст.нац. балета «Князь-возера» В.Залатарова (1949, Дзярж. прэмія СССР 1950), «Падстаўная нявеста» (1958), «Святло і цені» (1963), «Пасля балю» (1971) Г.Вагнера, «Мара» (1961), «Альпійская балада» (1967), «Тыль Уленшпігель» (1974, 2-я рэд. 1978) Я.Глебава, «Страсці» («Рагнеда», 1995) А.Мдывані, «Кругаварот» («Народны трылер», 1996) А.Залётнева і інш. У пастаноўках В.Елізар’ева «Стварэнне свету» А.Пятрова (1976), «Тыль Уленшпігель» (2-я рэд., 1978), «Спартак» А.Хачатурана (1980), «Шчаўкунок» П.Чайкоўскага (1982), «Карміна Бурана» на муз. К.Орфа (1983), «Вясна свяшчэнная» І.Стравінскага (1986), «Рамэо і Джульета» С.Пракоф’ева (1988) на высокім узроўні ўвасабляюцца грамадска значныя філас. тэмы, інтэнсіўна абнаўляюцца сродкі выразнасці, фарміруюцца новыя прынцыпы харэагр. паэтыкі і эстэтыкі. У 1970—90-я г.бел. балет атрымаў міжнар. прызнанне ў час гастроляў у краінах Еўропы, Лац. Амерыкі, ЗША, Азіі і інш. Балеты бел. кампазітараў паст. ў Маскве, С.-Пецярбургу, Ніжнім Ноўгарадзе, Новасібірску, Львове, Самары, Чэлябінску, Хельсінкі. У Мінску працуе Дзяржаўнае харэаграфічнае вучылішча Рэспублікі Беларусь.
Літ.:
Красовская В. Западноевропейский балетный театр: Очерки истории: От истоков до середины XVIII в. Л., 1979;
Яе ж. Русский балетный театр от возникновения до середины XIX в. Л.;
М., 1958;
Яе ж. Русский балетный театр второй половины XIX в. Л.;
М., 1963;
Слонимский Ю. Советский балет: Материалы к истории сов. балетного театра. М.; Л., 1950;
Чурко Ю.М. Белорусскнй балет. Мн., 1966;
Яе ж. Белорусский балетный театр. Мн., 1983;
Яе ж. Белорусский балет в лицах. Мн., 1988;
Мушинская Т.М. Гармония дуэта. Мн., 1987;
Яе ж. Гаркавы смак ісціны: Партрэты. Мн., 1993;
Гришенко М.М. Белорусский балет и современная тема. Мн., 1989.
Т.М.Мушынскі.
Сцэна з балета «Тыль Уленшпігель» Я.Глебава. 1978.Сцэна з балета «Спячая прыгажуня» П.Чайкоўскага. Вялікі балет маркіза дэ Куэваса. Парыж. 1960.Сцэна з балета «Жызэль» А.Адана. Парыжская опера.Сцэна з балета «Князь-возера» В.Залатарова. 1949.
1.каго-што. Раздзяляць на часткі, аддзяляць ад цэлага чым-н. вострым.
Р. нажом хлеб.
Р. сала.
Р. на кавалкі.
Р. метал.
Р. дровы (пілаваць). Р. камунікацыі (перан.: перарываць, парушаць). Р. па жывым (таксама перан.: дзейнічаць жорстка).
2.каго-што. Рабіць надрэз, разразаць, а таксама (разм.) аперыраваць.
Р. нарыў.
3.каго (што). Забіваць чым-н. вострым.
Р. авечку.
Р. курэй.
Воўк рэзаў авечак (загрызаў; разм.). Без нажа рэжа хто-н. каго-н. (перан.: ставіць у цяжкае, бязвыхаднае становішча; разм.).
4.перан., каго-што. Ставіць у бязвыхаднае становішча; губіць (разм.).
Р. мой праект.
5.што, па чым. Рабіць адбітак каго-, чаго-н. на паверхні чаго-н. вострым інструментам; вырабляць вырэзваннем.
Р. па дрэве.
Р. на медзі.
6. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Прычыняць рэзкі боль, уразацца ў цела; непрыемна дзейнічаць на вочы, слых і пад. (пра вецер, святло, гук і пад.).
Цвік рэжа ў боце нагу.
Каўнер рэзаў шыю.
Зыркае сонца рэзала вочы.
Яго голас рэжа слых.
7.безас., што. Пра адчуванне рэзі.
Рэжа ў жываце.
8.што. Гаварыць проста, адкрыта (разм.).
Р. праўду ў вочы.
9.каго (што). Ставіць дрэнную адзнаку на экзамене (разм.).
10.што, у што і без дап.Ужыв. замест многіх дзеясловаў для перадачы энергічнага дзеяння, якое абазначаецца гэтымі дзеясловамі (разм.).
Р. польку (танцаваць). Р. у карты (гуляць).
11.што. Удараць па датычнай, накіроўваючы ўбок, у косы палёт (спец.).
Р. мяч.
|| зак.разрэ́заць, -э́жу, -э́жаш, -э́жа; -э́ж; -э́заны (да 1 і 2 знач.), зарэ́заць, -э́жу, -э́жаш, -э́жа; -э́ж; -э́заны (да 3, 4 і 9 знач.) ізрэ́заць, -э́жу, -э́жаш, -э́жа; -э́ж; -э́заны (да 9 і 11 знач.).
|| аднакр.разану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́, (да 1, 6—8, 10 і 11 знач.; разм.) ірэ́знуць, -ну, -неш, -не; -ні (да 1, 6—8, 10 і 11 знач.; разм.).
|| наз.рэ́занне, -я, н. (да 1—3, 5 і 11 знач.), рэ́зка, -і, ДМ -зцы, ж. (да 1 знач.) іразьба́, -ы́, ж. (да 5 знач.).
Апрацоўка металаў рэзаннем.
Разьба па дрэве.
Рэзка хлеба.
|| прым.рэ́зальны, -ая, -ае (да 1 і 5 знач.; спец.) іразны́, -а́я, -о́е (да 5 знач.).
Рэзальны апарат.
Разныя работы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
скака́ць, скачу, скачаш, скача; незак.
1. Рабіць скачок, скачкі; падскокваць. Крычаць малыя шалапуды, Бягуць і скачуць, б’юць у ладкі.Колас.Танцуюць хлопцы «Збуйніцкі» танец, Скачуць з дзяўчатамі цераз касцёр.Танк.Сабакі адразу пазналі Тынэлькута і пачалі віляць хвастамі, радасна вішчаць, скакаць на яго.Бяганская.Кожны раз, як з працы Вечарам прыйду я, Прада мной дачушка Скача і танцуе.Астрэйка.// Рухацца скачкамі. Скачуць з галінкі на галінку вяртлявыя рыжахвостыя вавёрачкі.Якімовіч.На адталым дзірване Павесялелы скача верабей...Лось.// Рабіць спартыўныя скачкі; займацца скачкамі як спортам. Скакаць з парашутам. □ У сектарах было многа юнакоў і дзяўчат, якія скакалі, штурхалі ядро, займаліся на гімнастычных прыладах.Шыцік.// Кідацца ўніз скачком. — Калі купацца можна, дзед? Скакаць у рэчку з вышкі?Бялевіч.Зіна ніколі не скакала ў ваду з такой вышыні, ды і плавала не надта ўжо і добра.Васілёнак.//перан. Імкліва цячы па ўступах, каменні і пад. (аб рэчцы, ручаі і пад.). З другога боку, унізе, скача па кам[янях] вясёлы гаманлівы ручай.Шамякін.//перан.Разм. Мітусіцца, імкнучыся дагадзіць. Такароўцы.. стараліся скакаць перад панам Магдановічам на ўсе лады.Бядуля.//перан.Разм. Мітусіцца (пра думкі і пад.). Цяпер думкі адна за адной скакалі ў яго [Сымона] галаве.Чарнышэвіч.
2. Стукаючыся аб што‑н. цвёрдае, адскокваць убок ці ўверх. Дождж.. Кроплямі па шкле аконным скача...Макаль.Гумавыя шыны лёгка скакалі па кар[анях], і на гэтыя частыя штуршкі ледзь чутна адклікаўся званок.Кулакоўскі.Уся.. маленькая постаць [хлопчыка] цягнулася наперад да капрызнага мяча, які можа так слаўна скакаць.Лынькоў.
3.перан. Падскокваючы, рабіць рухі, якія нагадваюць скокі. Коні ў загарадзе пачынаюць скакаць і станавіцца на дыбкі.Мурашка.Рыбкі шмыглівыя скачуць, купаюцца.Купала.// Дрыжаць, падскокваць, рабіць бязладныя рухі. Над лабавым шклом.. [аўтобуса] скакалі-калаціліся дзве фанерныя закладкі з назвамі «Бабруйск» і «Мазыр».Ракітны.Скакала тупая піла, Звінела, як шкло, асіна.Барадулін.Рукі.. [пані Яндрыхоўскай] калоцяцца, аловак скача па паперы.Крапіва./ Пра полымя, агонь і пад. Мігатлівыя языкі агню весела скакалі над распаленым вуголлем.Арочка.Полымя скакала каля самых [акон], пачынала лізаць сцены.Бураўкін./ Пра святло, цені, водблескі і пад. Сонечная ўбіраецца ў сілу раніца. Вясёлыя водблескі скачуць на люстраной роўнядзі копанкі.Навуменка.Чырвоныя водсветы гарматных выбухаў скакалі на сценах.Мележ.Ад смеху дрыжэла лучынка ў.. руцэ [Надзі], доўгія цені скакалі па сцяне.М. Ткачоў.// Пра знакі, вобразы і пад., што мітусяцца перад вачыма. У хаце быў паўзмрок, і Паўлік.. не адразу змог убачыць постаць дзеда. У вачах яшчэ некаторы час скакалі літары і малюнкі.Шамякін.// Пра вочы, якія выражаюць унутраны стан чалавека. Сцёпка сядзеў на краі табурэта, насцярожаны і натапыраны, як дзядоўнік. А ў вачах скакалі хітрыя агеньчыкі.Хомчанка.У вачах [Зіны] ужо не скакалі былыя чорцікі, якіх пабойваўся некалі Алесь.Шыцік.
4.Разм. Міжвольна трэсціся, дрыжаць (пра часткі цела, твару). На твары скакаў і дрыжаў кожны мускул, трапяталася кожная рыса.Крапіва.На поўнай круглай шыі скакала жылка.Пташнікаў.
5.Разм. Нечакана хутка змяняцца. Тэмпература скача. Цэны скачуць.
6.Разм.Танцаваць. Зайграў музыка; хлопцы і дзяўчаты Пад музыку пусціліся скакаць...Купала.— А памятаеш, Марфачка, як мы кадрыль скакалі на тваім вяселлі! — раптам загараецца ўся ўспамінам Таццяна.Васілевіч.Вось і полечка, браточкі! А чаму ж нам не скакаць, Калі ўмеем працаваць.Грамыка.
7. Бегчы наўскач, з вялікай хуткасцю (пра каня). Скача полем тройка коней, Поўны сані ездакоў.Галіноўская.Галопам скачуць рысакі. І пада мной палоззе, Як спараваныя смыкі, Іграе на марозе.Смагаровіч.// Ехаць (на кані, конях) вельмі хутка. Скачуць тымі стэпамі казакі.Звонак.
8.Разм. Хутка бегчы да каго‑н., куды‑н. з якой‑н. мэтай.
9.Разм. Часта змяняць месца работы, вучобы.
•••
Па сабаку з рота скача — пра таго, хто брыдка лаецца.
Скакаць (танцаваць) падчыюдудку — рабіць так, як хоча хто‑н., падпарадкоўвацца чужой волі. [Сцёпка:] — Досыць скакаць пад яго [Шупіка] дудку.Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
foot
[fʊt]1.
n., pl. feet
1) ступня́f. (нагі́, панчо́хі)
2) нага́f .
3) падно́жжа n. (гары́), ніз -у m., ні́жні край; п’едэста́л -а m. (ста́туі)
the foot of a page — ніз старо́нкі
at the foot (of the bed) — у нага́х (ло́жка)
4) пяхо́та f.
5) ступа́f. (ме́ра — 12 ца́ляў)
three feet = 1 yard — тры ступы́ / 1 ярд
6) Poet. стапа́f.
7) крок -у m., хада́f.
8) но́жка f., нага́f. (мэ́блі)
9) ла́пка f. (шве́йнае машы́ны)
2.
v.t.
1) прахо́дзіць
to foot ten miles — прайсьці́ 10 мі́ляў
2) падвя́зваць ступню́ ў панчо́се
3) informal заплаці́ць (раху́нак)
father foots the bill — ба́цька пла́ціць
4) падлі́чваць падсумо́ўваць
to foot a column of numbers — падсумава́ць слупо́к лі́каў
3.
v.i.
1) ісьці́ пе́шкі
2) танцава́ць
•
- foots
- put one’s foot down
- put one’s foot in it
- under foot
- on foot
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ту́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1.Разм. Стукаць, біць нагой (нагамі) аб зямлю, падлогу і пад. У вагон тым часам заходзілі людзі, гулка тупалі ў парозе, аббіваючы снег, вешалі на кручкі сеткі з абаранкамі, батонамі.Адамчык.Жанчыны тупаюць на месцы, угінаюць галовы, каб схавацца ад ветру.Асіпенка.— Не сядзі вельмі, а тупай, пакуль можна, — ціха параіў .. [бацька] мне, — каб ногі адразу не настылі.Кулакоўскі.// Ствараць тупат, стукат чым‑н. Гулка тупаюць падбітыя тоўстымі цвікамі падэшвы.Грахоўскі.// Учыняць тупат, стукат, выяўляючы пачуцці злосці, нязгоды, нездавальнення і пад. [Юзя:] — Тупае [Антось] на .. [Авяліну] ботамі, злуе і ўсё-такі гладзіць па галаве.Бажко.Настаўнік доўга тупаў, крычаў, гарачыўся.Якімовіч.
2.Разм. Хадзіць. — Садзіся, сынок, садзіся, — прасіла .. [маці] і ўсё тупала і тупала па хаце, ні па міг амаль не спыняючыся.Савіцкі.Баба Васіліса тупае ад загнетка, дзе яна налівала настой, да палка, да малога крыкуна.Паўлаў.Свякруха, крэкчучы і вохкаючы, марудна злазіць з печы, доўга ў прыцемках каля ложка шукае чаравікі, запальвае лямпу і, нарэшце, тупае ў сенцы.Мележ.З таго дня, як .. [Толік] пазнаў смак прастору і сонца — вочы хочуць смяяцца, а ножкі — тупаць і тупаць.Брыль.
3. Біць капытамі аб зямлю (пра каня і пад.). Тупае нагою конь буланы, — Стаяць не хоча.Чарот.Глуха тупае капытамі конь. .. Ляскочуць калёсы.Сачанка.На падворку яшчэ тупаюць коні.Гарэцкі.
4.Разм.Танцаваць, скакаць. Самы спрытны і фарсісты Выйшаў, тупае з прысвістам Ля красуні маладой.Ляпёшкін.У хаце яшчэ тупалі дружкі і сваты, на вуліцы гаманілі і спявалі.Мікуліч.
5. Даглядаць каго‑, што‑н., займацца кім‑, чым‑н. Ад непрывычкі .. [маці] моцна стамлялася: не так яно і проста — тупаць цалюткі дзень ля гарачых катлоў.Даніленка.Генадзь Кузьміч тупаў у невялікім калідорчыку каля пліты.Паўлаў.Гэты фурманшчык больш, як усе, тупаў каля свайго каня, як прыехалі ў карчму.Чорны.// Увіхацца каля каго‑н. з якой‑н. мэтай, дагаджаць. Ды, відаць, каля яе [Агаты] Тупаў я няўмела, Пайсці замуж за мяне Яна не схацела.А. Александровіч.Кастусь усё тупаў ля Ладымера Стальмаховіча: яму занадта хацелася, каб гэты стары чалавек пажыў яшчэ ў калгасе.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
like
I[laɪk]1.
adj.
1) падо́бны
in a like manner — падо́бным спо́сабам
2) адно́лькавы
like sum — адно́лькавая су́ма
2.
prep.
як; падо́бны да
She is like her sister — Яна́ падо́бная да свае́ сястры́
She can sing like a bird — Яна́ пяе́, як пту́шка
it looks like rain — Падо́бна на то́е, што бу́дзе до́ждж
I feel like working — Я ма́ю ахво́ту працава́ць
3.
adv.
падо́бна, так
Do not talk like that — Не гавары́ так
4.
n.
1) ро́ўны -га m., раўня́m. & f.
2) не́шта падо́бнае
5.
conj.
як бы́ццам, як бы, ні́бы
He acted like he was afraid — Ён паступа́ў, ні́бы баючы́ся
•
- and the like
- like crazy
- nothing like
- something like
II[laɪk]1.
v.t.
1) любі́ць, упадаба́ць
I like dancing — Я люблю́танцава́ць
She likes him but does not love him — Ён ёй падаба́ецца, але яна́ яго́ не каха́е
2) жада́ць
I should like more time — Я хаце́ў бы мець больш ча́су
2.
v.i.
любі́ць; хаце́ць
Boys like to play — Хлапцы́ лю́бяць гуля́ць
Come whenever you like — Прыдзі́ калі хо́чаш
•
- likes
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
