Réchtsweg
auf dem ~ праз суд;;
den ~ beschréiten
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Réchtsweg
auf dem ~ праз суд;;
den ~ beschréiten
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ВЫКАНА́ЎЧАЕ ВЯДЗЕ́ННЕ,
заключная стадыя цывільнага працэсу, у якой прымусова ажыццяўляюцца правы, пацверджаныя рашэннем
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БЕЗГАСПАДА́РНАЯ МАЁМАСЦЬ,
у цывільным праве маёмасць, у якой няма ўласніка (гаспадара) або ён невядомы. Згодна з
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
топи́тьIII
1. тапі́ць;
топи́ть вра́жеские
2.
подсуди́мые топи́ли друг дру́га падсу́дныя тапі́лі адзі́н аднаго́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАНСІСТО́РЫЯ (ад
1) у
2) У
3) У каталіцкай царкве — нарада кардыналаў на чале з папам рымскім.
4) У пратэстантызме —
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
каса́цыя, ‑і,
1. Абскарджанне і перагляд вышэйшым судом судовых рашэнняў і прыгавораў, якія яшчэ не ўступілі ў сілу.
2.
3. Прызнанне выбараў несапраўднымі і адмена іх у выніку парушэння канстытуцыі або выбарчага закона.
[Ад лац. cassatio — адмена, знішчэппе.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узвышэ́нне, ‑я,
1.
2. Пляцоўка або памост, які ўзвышаецца над зямлёй, падлогай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́нкцыя, ‑і,
1. Зацвярджэнне вышэйшай інстанцыяй якога‑н. акта, што надае яму прававую сілу; прызнанне законнасці якой‑н. з’явы.
2. Мера ўздзеяння за парушэнне закона.
3. У міжнародным праве — мера ўздзеяння ў адносінах да дзяржавы, якая парушае свае абавязацельствы, дагаворы.
[Ад лац. sanctio — строгая пастанова.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кампетэ́нцыя
(
1) дасведчанасць, вопытнасць у якой
2) кола паўнамоцтваў, правоў якой
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ВО́ЧНАЯ СТА́ЎКА,
следчае дзеянне, якое заключаецца ў адначасовым допыце дзвюх (або больш) асоб, у паказаннях якіх выяўлены істотныя супярэчнасці. Праводзіцца па ініцыятыве следчага,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)