rozbić

зак.

1. разбіць; раскалоць; пабіць;

rozbić samochód — разбіць машыну;

2. разбіць; пабіць; разграміць;

3. паставіць; размясціць; раскласці;

rozbić obóz — размясціцца лагерам;

rozbić namiot — паставіць палатку (намёт);

rozbić atom фіз. расшчапіць атам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

połamać

зак.

1. паламаць; пераламаць; разбіць;

2. перан. парушыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

раскалаці́ць

1. (размяшаць) durcheinánder rühren; quírlen vt;

2. разм. (разбіць) zerschlágen vt; in Stücke schlágen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расква́сіць разм.

1. (дарогу і г. д.) schlámmig máchen;

2. (разбіць да крыві) platt [blútig] schlágen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расхваста́ць

1. (размачаліць) zerfásern vt, áusfasern vt;

2. разм. (разбіць, раскалаціць) zerschlágen* vt, zerbréchen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перабі́ць¹, -б’ю́, -б’е́ш, -б’е́; -б’ём, -б’яце́, -б’ю́ць; -бі́; -бі́ты; зак.

1. каго (што). Забіць усіх, многіх.

П. ваўкоў.

2. што. Разбіць многа чаго-н.

П. посуд.

3. што. Зламаць, пераламаць.

П. плячо.

4. што. Узбіць нанава.

П. падушку.

5. што. Прыбіць іначай або ў іншым месцы.

П. кручок у іншае месца.

|| незак. перабіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ко́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Разм.

1. што. Стукнуўшы, разбіць. Кокнуць талерку. Кокнуць яйцо. // без дап. Трэснуць, лопнуць. Шклянка кокнула.

2. каго. Забіць, знішчыць. — А гэта не зброя? Сем паліцаяў кокнем, вось табе сем вінтовак. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дру́зачка ж. kléines Brúchstück;

◊

разбі́ць на дру́зачкі etw. in Trümmer schlágen*, etw. kurz und klein schlágen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дабіва́ць

1. (прыкончыць) den Tódesstoß [Gnádenstoß] gében*; j-m den Gáraus máchen;

2. (разбіць канчаткова) völlig zerschlágen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Разво́й ’свабода, прастор’ (Сцяшк.), ст.-бел. развой ’разгляд, вырашэнне (справы)’ (Ст.-бел. лексікон); рус. дыял. разво́й ’размотка, раскручванне’, польск. rozwój ’развіццё’ і пад. Ад разві́ць (гл. развіцца), як разбой (гл.) ад разбіць; відаць самастойныя ўтварэнні ў славянскіх мовах.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)