hieroglyph

[ˈhaɪrəglɪf]

1.

n.

гіеро́гліф -а m.

2.

v.t.

піса́ць гіеро́гліфамі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

misspell

[,mɪsˈspel]

v., -spelled or -spelt

памылко́ва піса́ць, рабі́ць памы́лкі пра́вапісу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

versify

[ˈvɜ:rsɪfaɪ]

v.i.

1) піса́ць ве́ршы

2) гавары́ць ве́ршам

3) вершава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

черти́ть несов.

1. чарці́ць, рысава́ць;

2. (по чему) право́дзіць ры́сы, крэ́сліць; (писать) піса́ць; (рукой в воздухе) вадзі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дра́паць​I

1. (скрэбці) krátzen vt; rítzen vt; zerschrámmen vt;

2. (дрэнна пісаць) krítzeln vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

напіса́ць (áuf)schreiben* vt, níederschreiben* аддз. vt;

напіса́ць ліст éinen Brief schreiben*; гл. тс. пісаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ВІ́ЦЕБСКАЯ ФЕ́ЛЬЧАРСКАЯ ШКО́ЛА.

Існавала ў Віцебску ў 1872—79 пры бальніцы Прыказа грамадскай апекі. Была ў значнай ступені агульнаадук. навуч. установай. Прымаліся асобы, якія ўмелі чытаць і пісаць. Выкладаліся рус. і лац. мовы, арыфметыка, са спец. Дысцыплін — догляд хворых, кровапусканне, воспапрышчэпліванне, кастапраўства, рэанімацыя, анатаміраванне, выдаленне зубоў і інш. Тэрмін навучання 4 гады. Першы набор адбыўся на пач. 1872, першы выпуск — у 1875 (6 чал.). Закрыта пасля 1879.

т. 4, с. 225

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

капі́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Капіравальная папера. Пісаць пад капірку. □ З канапы Валодзя дастаў пішучую машынку, падрыхтаваў паперу, капірку і пачаў друкаваць зводку. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бу́йна нареч.

1. кру́пно;

б. піса́ць — кру́пно писа́ть;

2. бу́йно;

усё б. красава́ла — всё бу́йно цвело́; см. буйны́ 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Грымзо́лі ’крымзолі, каракулі’ (БРС), таксама крымзо́лі, грымзуль ’непрыгожае пісьмо’ (Сцяшк. МГ). Запазычанне з польск. мовы. Параўн. польск. gryzmolić ’пісаць каракулямі’, gryzmoły ’каракулі’ (польск. словы да gryźć; падрабязна Слаўскі, 1, 363–364).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)