shape up

а) прыма́ць фо́рму

б) прыво́дзіць сябе́ ў фо́рму

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Прыма́цца ’перажываць’ (слонім., Нар. словатв.). Да прыма́ць 1 з пераносам значэння. Параўн. укр. прийма́ти ’успрымаючы што-небудзь, рэагаваць пэўным чынам; выяўляць сваё стаўленне да чаго-, каго-небудзь’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мане́та ж. моне́та;

◊ прыма́ць за чы́стую ~ту — принима́ть за чи́стую моне́ту;

адплаці́ць той жа ~тай — отплати́ть той же моне́той;

зво́нкая м. — зво́нкая моне́та

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

crystallize, BrE -ise [ˈkrɪstəlaɪz] v.

1. крышталізава́ць; крышталізава́цца

2. выкрышталізо́ўваць; выкрышталізо́ўвацца, надава́ць/прыма́ць выра́зную ўсто́йлівую фо́рму

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dose​2 [dəʊs] v. прыма́ць ле́кі до́замі;

He dosed himself with aspirin. Ён лячыў сябе аспірынам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

precaution [prɪˈkɔ:ʃn] n. (звыч. pl.) засцяро́га;

take precautions against smth. прыма́ць ме́ры засцяро́гі су́праць чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

welcome​3 [ˈwelkəm] v.

1. сардэ́чна віта́ць, гасці́нна прыма́ць

2. ухваля́ць;

welcome a suggestion віта́ць прапано́ву

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ба́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; незак., каго і без дап.

Разм. уст. Прымаць дзяцей у час родаў. Першая пазнала Ціхаміра баба Параска, якая некалі вабіла яго і да якой ён бегаў кожнае свята па яйкі. Чыгрынаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гасці́нны, ‑ая, ‑ае.

Які любіць прымаць і частаваць гасцей. Як родных братоў, як самых шчырых сяброў, сустракае гасцінны беларускі народ пасланцоў сонечнай Малдавіі, цудоўных песняроў нашай савецкай рэчаіснасці. «Звязда». // Прыветны, сардэчны. Гасцінны дом. Гасцінная сустрэча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

круглі́цца, ‑ліцца; незак.

Разм.

1. Станавіцца больш круглым, прымаць акруглую форму. Чорная яміна рота кругліцца, шырыцца... Лынькоў.

2. Вылучацца круглай формай. То тут, то там былі прыкрытыя снегам пні, кругліліся белымі шапкамі лаўжы. М. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)