Абшмарава́ць ’абцерці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Абшмарава́ць ’абцерці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пабру́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запэ́цкваць
1. (делать грязным) па́чкать, мара́ть, ма́зать, грязни́ть;
2.
1, 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
obłocić
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wybrudzić
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zabłocić
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zanieczyścić
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
вы́сініць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
beflécken
1)
2) зга́ньбіць, зга́ніць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
укача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны;
1. каго-што ў што. Выкачаць,
2. што. Качаючыся, прымяць.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)