эмісі́йны

(ад эмісія)

1) звязаны з эмісіяй 1;

э. банк — банк, які валодае манапольным правам выпуску папяровых грошай і каштоўных папер;

2) які дзейнічае пры дапамозе эмісіі 2 (напр. электронная э.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

emisyjny

эмісійны;

bank (kurs) emisyjny — эмісійны банк (курс)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

va banque

[wa bank] ва-банк; па банку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Bánkanweisung f -, -en пераво́д це́раз банк, акрэдытыў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bánkhaus n -es, -häuser банкі́рскі дом; банк

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

LZB = Landeszentralbank – цэнтральны банк зямлі (у ФРГ)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Spáreinlage f -, -n укла́д у ашча́дны банк

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хе́джэр

(англ. hedger)

прадпрыемства, банк, фермер або іншы гаспадарчы суб’ект, які ажыццяўляе хедж.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

«Усход-Хандэльсбанк» (сав. банк у Цюрыху) 11/318

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

вы́ручка, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. выручаць — выручыць (у 1 знач.).

2. Утаргаваныя грошы. Здаць выручку ў банк.

•••

На выручку (пайсці, кінуцца і пад.) — на дапамогу каму‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)