спрацава́ны

1. (зношаны) bgenutzt; verschlssen (пра механізм і г. д.);

2. (змардаваны) erschöpft; usgemergelt, bgezehrt;

у яго́ спрацава́ны вы́гляд er sieht bgezehrt aus

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

угамо́н м. разм.:

угамо́ну няма́ на яго́ man kann ihn nicht berhigen [zur Rhe brngen*];

угамо́ну не ве́даць sich (D) kine Rhe gönnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наро́схрыст прысл. разм. ufgeknöpft; ffen;

ён но́сіць фу́тру наро́схрыст er trägt den Pelz ffen [nicht zgeknöpft];

у яго́ душа́ наро́схрыст er ist ein ffener [ufgeschlossener] Mensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пасі́льны разм. nach Kräften;

аказа́ць пасі́льную дапамо́гу nach Kräften Hlfe listen;

для яго́ гэ́та (ца́лкам) пасі́льная зада́ча deser ufgabe ist er (vollkmmen) gewchsen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

патыха́ць stnken* vi (чым-н. nach D);

тут патыха́е га́зай hier stinkt es nach Petrleum;

ад яго патыха́е гарэ́лкай er stinkt nach Schnaps

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пахісну́цца wnken vi, ins Wnken gerten*, schwnken vi;

яго здаро́ўе пахісну́лася sine Gesndheit ist untergrben; sine Gesndheit hat inen Knacks (wg)bekmmen (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прападо́бнасць ж. царк.:

Яго́ [Ва́ша] прападо́бнасць Sein [Euer або Eu(e)re] Hochwürden (зварот да каталіцкага святара або вышэйшай духоўнай асобы ў пратэстанцкай царкве)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ломи́ть несов.

1. лама́ць;

2. (валить толпой) разг. пе́рці, валі́ць; (пробиваться) бі́цца, прабіва́цца;

3. безл. лама́ць;

у него́ ло́мит ру́ку у яго́ ло́міць руку́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обогна́ть сов., в разн. знач. абагна́ць, мног. паабганя́ць; (опередить — ещё) перагна́ць, мног. папераганя́ць, апярэ́дзіць, вы́перадзіць;

он его́ си́льно обогна́л ён яго́ далёка абагна́ў (апярэ́дзіў).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предопредели́ть сов. прадвы́значыць; вы́значыць (напе́рад); (обусловить) абумо́віць; (дать в удел) наканава́ць;

успе́х предопредели́л его́ дальне́йшую судьбу́ по́спех прадвы́значыў (вы́значыў напе́рад, абумо́віў) яго́ дале́йшы лёс;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)