Капчы́ць ’абкопваць бульбу’ (Др.-Падб.). Да капцы (= рабіць капцы ’акучваць, абганяць бульбу’), капец (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыспаро́міць ’прызапасіць, назапасіць; рабіць загатоўкі, запасы да пары, да часу’ (Нас., Ласт.). Гл. спаро́міць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пасілітава́ць ’пахваліць з карыслівымі мэтамі’ (Касп.). Відаць, балтызм. Параўн. літ. saldytiрабіць салодкім, саладзіць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Мякчу́ліць, мекчу́літьрабіць мягчэйшым, размякаць’ (Растарг.)· Кантамінаванае ўтварэнне ад мякчыць (Смяккі) і мяжджуліць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

града́ ж., гра́дка ж. Beet n -(e)s, -e;

рабі́ць грады Bete mchen;

града́ ўзго́ркаў Hügelkette f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сваво́ліць

1. (рабіць па сваёй волі) igenwillig [igenmächtig, wllkürlich] hndeln;

2. (гарэзаваць, дурэць) tlle [mtwillige] Striche mchen, nfug triben* [machen], nartig [usgelassen] sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абгла́джваць, абгла́дзіць

1. (рабіць паверхню роўнай, гладкай) die berfläche glatt [ben] mchen;

2. разм. (адкарміць) mästen vt, uffüttern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

soundproof

[ˈsaʊnpru:f]

1.

adj.

гуканепраніка́льны

2.

v.t.

рабі́ць гуканепраніка́льным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

debilitate

[dɪˈbɪlɪteɪt]

v.

абясьсі́льваць; аслабля́ць, рабі́ць кво́лым або́ няду́жым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hammer away

дале́й рабі́ць не́шта, працава́ць над чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)