Verbum

кары́тца, ‑а, н.

Памянш. да карыта; невялікае карыта. [Піліп] са смакам піў з карытца бярозавік. Шчарбатаў.

павіва́ны, ‑ая, ‑ае.

Абл. Перавіты трэцяй столкай. Повад быў са старога леташняга павіванага пастронка. Пташнікаў.

перапахава́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Выкапаўшы са старой магілы, пахаваць на новым месцы.

праві́зія, ‑і, ж.

Прадукты харчавання. Са складаў сюды вазілі муку і ўсялякую іншую правізію. Хведаровіч.

[Ад лац. provisio — прадбачлівасць.]

прадро́стак, ‑тка, м.

Спец. Зялёная ніць, якая прарастае са споры моху і зноў дае мох.

смолацячэ́нне, ‑я, н.

Узмоцненае выдзяленне смалы са ствала ці сукоў хвойных дрэў пры іх пашкоджанні.

смуглатва́ры, ‑ая, ‑ае.

Са смуглым тварам. І без таго смуглатварая Аляксандра Ніканаўна аж пачарнела. Кірэйчык.

сму́шак, ‑шка, м.

Шкурка, знятая з нованароджанага ягняці, а таксама футра са шкурай такога ягняці.

спры́нтэрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спрынтэра; звязаны са спрынтам.

•••

Спрынтэрскі бег гл. бег.

стра́завы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стразу; зроблены са стразаў, аздоблены імі. Стразавы пярсцёнак.