*Вярэ́цея, усх.-палес. ’нізкае балоцістае, амаль непраходнае месца’, веретье́ ’расчышчаная паляна ў лесе’, цэнтр.-палес.вэрэ́тія ’ўзвышанае сухое месца сярод балота’, зах.-палес.вэрэ́тыя ’невялікі астравок сушы сярод балота’, вэрэ́тыйка ’падмыты край берагу’ (Талстой, Геагр.), беш.верацея ’узгорак сярод балота з асіннікам’ (Касп.), паўн.-рус.вере́те́я, вере́ти́я, вере́тья́ ’сухое месца на балоце, ля рачной абалоны, зарослае лесам, кустамі’; ’паляна ў лесе’; ’стромы бераг’; ’узгорак у лесе’ і інш., разан.веретье ’высокае месца’; ’бальшак’, дан. ’лясная плошча паміж двума азёрамі’, славен.vrétje, rétje ’крыніца’; ’месца, дзе знаходзіцца некалькі крыніц’. Прасл.vertьje ’тое, што заключаецца; хавацца, зачыняцца’ (Голуб-Копечны, 424). Талстой (Геагр., 134) прапануе наступны семантычны пераход: ’крыніца (месца пад зямлёй, дзе «зачынена» вада’; параўн. рус.ключ ’крыніца’)’ → ’нізкае месца на балоце’ → ’высокае, сухое месца сярод балота’. Гл. таксама верацея. Параўн. Фасмер, 1, 297, 299.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
cold storage
1) хало́днае ме́сца, халадзі́льнік
2) перахава́ньне ў хало́дным ме́сцы
3) хава́ньне ў халадзі́льні
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
concealment
[kənˈsi:lmənt]
n.
1) хава́ньне, уто́йваньне, зато́йваньне n.
2) патае́мнае ме́сца, та́йнік -а m.; схо́ванка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hitherto
[,hɪðərˈtu:]
adv.
1) да гэ́тага ча́су, да гэ́тае пары́
2) Archaic дагэ́туль, да гэ́тага ме́сца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
approachable
[əˈproʊtʃəbəl]
adj.
1) дасту́пны (пра ме́сца)
2) лёгкадасту́пны
an approachable person — лёгкадасту́пны чалаве́к, згаво́рлівы чалаве́к
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
flexion
[ˈflekʃən]
n.
1) згіна́ньне n. (рукі́, нагі́)
2) згін -у m. (ме́сца згі́ну), лакцявы́ згін
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Сало́меніца ’нізкае месца’ (Яшк.). З *салоненіца ў выніку дыстантнай дысіміляцыі. Першапачаткова ’месца, дзе ёсць салёная крыніца’. Да салоны (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
moor1[mɔ:, mʊə]n.звыч.pl.moors адкры́тая мясцо́васць (звыч. на ўзвышшы); ме́сца на бе́днай глебе, яко́е зарасло́ траво́й і ве́расам;
heather moors верасо́выя пу́сткі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
opportune[ˈɒpətju:n]adj.fml
1. зру́чны, адпаве́дны, падыхо́дзячы;
an opportune moment зру́чны мо́мант
2. своечасо́вы;
an opportune remark слу́шная/тра́пная заўва́га, заўва́га дарэ́чы/да ме́сца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)