ірва́ны і рва́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад ірваць ​1 (у 1 знач.).

2. Падраны на кавалкі. Ірваная папера ляжала шматкамі.

3. Парваны ў розных месцах; падраны, дзіравы. Ірваныя бацінкі на босую нагу больш за ўсё іншае гаварылі, што ён з далёкай дарогі... Брыль. У хатах забіралі нават паношаную, ірваную вопратку. Кавалёў.

4. З няроўнымі краямі. Ірваная рана. Ірваныя хмары. □ За акном праляталі неспакойныя рваныя кудлы дыму з паравоза. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непако́й, ‑ю, м.

1. Стан душэўнай трывогі, хвалявання, выкліканы чым‑н. Дні трывог, страху і непакою пачаліся для дзеда Талаша і яго сям’і. Колас. Непакой за лёс разведчыкаў ахапіў усю роту. Васілёнак. З надыходам восені ўсё з большым непакоем заглядваў Шыманскі на малочную ферму. Дуброўскі.

2. Турботы, клопаты. Мой непакой за спраўнасць ахоўвання межаў радзімы развеяўся [на заставе] вельмі хутка. Брыль. Смокча душу балючы непакой: як.. [сын] там ходзіць ці бегае, з кім, дзе, чаго? Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

увяза́цца, увяжуся, увяжашся, увяжацца; зак.

1. Стаць увязаным, завязаным. Рэчы добра ўвязаліся. // Абвязаць сябе, укруціцца. [Кацярына:] — Гэта ж баліць, не пры вас кажучы, галава. А як увяжуся, то не так. Кулакоўскі.

2. перан. Прыйсці ў адпаведнасці з чым‑н. Увязаліся планы з мясцовымі ўмовамі. Заключэнне добра ўвязалася з асноўным тэкстам.

3. перан. Разм. Без дазволу накіравацца ўслед за кім‑н., далучыцца да каго‑н., хто ідзе, едзе. Пятым падарожнікам за імі ўвязаўся сабака, які ні на крок не адставаў ад гаспадыні, нібы баяўся яе згубіць. Дамашэвіч. // Сачыць за кім‑н., ідучы ўслед. [Кунцэвіч:] — Перш чым весці .. [Косцю] да нас, вакол дома паглядзі, каб услед за вамі ніхто не ўвязаўся. Новікаў.

4. перан. Разм. Прыняць актыўны ўдзел у чым‑н.; уключыцца ў што‑н.; умяшацца. Увязацца ў бойку. Увязацца ў спрэчку. □ Косця адразу страціў ахвоту з Веркай гутарыць і пашкадаваў ужо, што ўвязаўся з ёй у размову. Карпюк. Ужо ўвязаліся ў справу аўтаматы, вінтоўкі. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адка́знасць ж. Verntwortung f -, Verntwortlichkeit f; Hftung f -;

узя́ць на сябе́ адка́знасць за што-н. die Verntwortung für etw. (A) übernhmen*;

зняць з сябе́ адка́знасць die Verntwortung blehnen;

ускла́сці адка́знасць на каго-н. за што-н. j-n für etw. verntwortlich mchen;

падзяля́ць адка́знасць mtverantwortlich sein;

2. эк. Hftung f -;

неабмежава́ная адка́знасць nbegrenzte Hftung;

абмежава́ная адка́знасць begrnzte Hftung;

адка́знасць вытво́рцы Produzntenhaftung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

катамара́н

(англ. catamaran, ад тамільск. kattumaran = звязаныя калоды)

1) паруснае або маторнае судна з двух карпусоў, звязаных агульнай палубай, ці з аднаго корпуса з паплаўкамі-балансірамі за бортам;

2) невялікае спартыўнае судна, катэр такой жа формы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

certify [ˈsɜ:tɪfaɪ] v.

1. све́дчыць, пасве́дчыць, засве́дчыць; заве́рыць; пацве́рдзіць, сцве́рдзіць;

this is to certify гэ́тым све́дчыцца;

I certify this as/to be a true copy. З арыгіналам згодны./Арыгіналу адпавядае.

2. руча́цца;

certify to smb.’s character руча́цца за каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

delivery [dɪˈlɪvəri] n.

1. даста́ўка;

a delivery no te накладна́я;

pay for smth. on delivery заплаці́ць за што-н. пасля́ даста́ўкі;

The letter came by first delivery. Пісьмо прыйшло з першай поштай.

2. ды́кцыя; вымаўле́нне

3. ро́ды;

a delivery room радзі́льня

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

obstruction [əbˈstrʌkʃn] n.

1. перашко́да, замі́нка

2. загаро́да, загрува́шчанне; перашко́да;

The car was parked on the pavement, causing an obstruction. Машыну прыпар кавалі на тратуары, з-за чаго ўтварыўся затор.

3. med. непрахо́днасць; закупо́рка; запо́р;

an intestinal obstruction кішэ́чная непрахо́днасць, кішэ́чны запо́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

responsible [rɪˈspɒnsəbl] adj.

1. (for) адка́зны; які́ нясе адка́знасць;

He should be responsible for his actions. Ён павінен адказваць за свае дзеянні.

2. надзе́йны, яко́му мо́жна давяра́ць;

from responsible sources з надзе́йных крыні́ц

3. адка́зны, ва́жны;

a responsible job адка́зная рабо́та

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

thank [θæŋk] v. дзя́каваць

Thank you! Дзя́кую вам!;

Thank you very much! Вялікі вам дзякуй!;

thank God/goodness/hea ven(s)! дзя́куй Бо́гу!;

thank one’s lucky stars павіншава́ць сябе́ з по́спехам;

thank one’s luck for smth. дзя́каваць лёсу за што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)