істэ́рык, ‑а, м.

Разм. Той, хто хварэе на істэрыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калігра́ф, ‑а, м.

Той, хто піша прыгожа і разборліва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канапляво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Той, хто вырошчвае каноплі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залі́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць заліўку. Заліўшчык галош.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зара́знік, ‑а, м.

Разм. Той, хто (тое, што) заражае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зычлі́вец, ‑ліўца, м.

Той, хто жадае каму‑н. дабра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бульбаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Той, хто вырошчвае бульбу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

буркату́н, ‑а, м.

Той, хто любіць буркатаць, дакучае буркатнёй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валю́шнік, ‑а, м.

Той, хто займаецца валеннем сукна, шэрсці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варажбі́т, ‑а, М ‑біце, м.

Той, хто займаецца варажбою.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)