алкаго́лік, ‑а, м.

Той, хто хварэе на алкагалізм; п’яніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анані́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто займаецца ананізмам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вымяра́льшчык, ‑а. м.

Той, хто займаецца вымярэннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’ядна́льнік, ‑а, м.

Той, хто аб’ядноўвае каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

авіямадэлі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто займаецца авіямадэлізмам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абла́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто прымае ўдзел у аблаве.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кветкаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Той, хто займаецца кветкаводствам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кля́ўзнік, ‑а, м.

Разм. Той, хто займаецца кляўзамі; паклёпнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кракту́н і крахту́н, ‑а, м.

Разм. Той, хто крэкча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

культуры́ст, ‑а, М ‑спе, м.

Той, хто займаецца культурызмам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)