гужпаві́ннік, ‑а, м.

Уст. Той, хто адбывае гужавую павіннасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

багерма́йстар, ‑тра, м.

Той, хто кіруе працай на багеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

баге́тчык, ‑а, м.

Той, хто працуе над вырабам багету.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

газаправо́дчык, ‑а, м.

Той, хто праводзіць або абслугоўвае газаправод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арфава́льшчык, ‑а, м.

Той, хто працуе на арфе ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтатуры́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто займаецца аўтатурызмам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ве́руючы, ‑ага, м.

Той, хто верыць у існаванне бога.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

верхагля́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Той, каму ўласціва верхаглядства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

віншава́льнік, ‑а, м.

Разм. Той, хто віншуе каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азеляні́цель, ‑я, м.

Той, хто займаецца азеляненнем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)