пры́гарад, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
1. Пасёлак, які прымыкае да тэрыторыі вялікага горада.
2. У Старажытнай Русі: горад, падпарадкаваны палітычна і гаспадарча галоўнаму гораду вобласці.
Прыгарады Вялікага Ноўгарада.
|| прым. пры́гарадны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэстара́н, -а, мн. -ы, -аў, м.
Гандлёвая ўстанова, дзе можна смачна пад’есці і прыемна правесці час (іншы раз з музыкай, танцамі і пад.).
Першакласны р.
Заказаць столік у рэстаране.
|| прым. рэстара́нны, -ая, -ае.
Рэстаранныя цэны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
склад¹, -а, М -дзе, мн. -ы́, -о́ў, м.
1. Спецыяльнае месца, памяшканне для захоўвання чаго-н.
С. для розных прамысловых тавараў.
2. Запас тавараў, матэрыялаў, зложаных у адным месцы.
Склады сыравіны.
|| прым. складскі́, -а́я, -о́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уво́д, -а і -у, М -дзе, м.
1. -у, гл. увесці.
2. -а. Устройства, месца, праз якое што-н. уваходзіць, устаўляецца; прыёмная частка машыны або ўстаноўкі.
Электрычны ў.
|| прым. уво́дны, -ая, -ае (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
царава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; незак.
1. Тое, што і царстваваць.
2. перан. Вылучацца сярод падобных да сябе якімі-н. якасцямі; першынстваваць дзе-н., сярод каго-, чаго-н.
|| наз. царава́нне, -я, н. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
каштары́с
(польск. kosztorys, ад koszt = кошт)
фінансавы дакумент, дзе вызначаецца план прыбыткаў і выдаткаў.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ла́ма
(манг. lama, ад тыбецк. blama = вышэйшы)
будыйскі манах у краінах, дзе пашыраны ламаізм.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
даві́льня, ‑і, ж.
Памяшканне, дзе выціскаюць сок з вінаграду або іншых пладоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ба́нда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Група злачынцаў, разбойнікаў; контррэвалюцыйны ўзброены атрад.
[Іт. banda.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідры́д, ‑у, М ‑дзе, м.
Спец. Хімічнае злучэнне вадароду з іншымі элементамі.
[Ад грэч. hýdōr — вада і eidos — від.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)