ЛОЗ, Лоас (Loos) Адольф (10.12.1870, г. Брно, Чэхія — 22.8.1933), аўстрыйскі архітэктар. Скончыў Вышэйшую тэхн. школу ў Дрэздэне (Германія, 1893). Працаваў пераважна ў Вене (у 1920—22 гал. архітэктар), а таксама ў ЗША (1893—96), Парыжы (1923—28). Зазнаў уплыў Л.Салівена. З канца 1890-х г. выступаў супраць стылю мадэрн. У пабудовах (інтэр’ер бара Кернтнера, 1907; дом Штайнера, 1910; праект квартала Хойберг, 1922, усе ў Вене) рысы рацыяналізму, аскетызм форм, выяўленне спецыфікі буд. матэрыялаў. З сярэдзіны 1920-х г. у яго работах з’явіліся тэндэнцыі класіцызму, уплыў кубізму, элементы традыц.нар. дойлідства (дамы Трыстана Тцара ў Парыжы, 1926; Кунера ў Паербаху, Аўстрыя, 1930).
fi-nancial/political clout фіна́нсавы/паліты́чны ціск
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
шматгра́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае шмат, многа граней. Шматгранны камень. Шматгранная калона.
2.перан. Які ахоплівае розныя бакі чаго‑н.; рознабаковы. Камуністычная партыя Беларусі лічыць сваю дзейнасць састаўной часткай шматграннай дзейнасці КПСС.«Маладосць».Талент Максіма Багдановіча быў шматгранны і ўсебаковы.Клімковіч.Уплыў рабочых калектываў на жыццё школы шматгранны і вельмі карысны.«Звязда».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wpływ, ~u
м.
1.уплыў; уздзеянне;
wywierać wpływ na kogo — рабіць на кагоуплыў;
nie ma ~u na to — ён не мае на гэта ўплыву;
2.бух. паступленне;
wpływ kasowy — касавае паступленне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
аказа́ць erwéisen*vt, léisten vt; bezéigen vt;
аказа́ць дапамо́гу Hílfe léisten;
аднімнік паслу́гуéinen Dienst erwéisen*;
аказа́ць супраці́ў Wíderstand léisten;
аказа́ць уплы́ўÉinfluss áusüben [néhmen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прэсты́ж
(фр. prestige, ад лац. praestigium = ашуканства)
аўтарытэт, уплыў, якім карыстаецца хто-н., што-н. (напр. п. кіраўніка, падтрымліваць свой п.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
абла́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Разм.
1. Улада, уплыў. Свежы сустрэчны вецер асвяжыў мяне, на нейкую хвіліну адагнаў сон, які браў мяне ў сваю абладу.С. Александровіч.
2. Уладанне, прыналежнасць, здабытак. У сяле ўсялякія чуткі, усякая гутарка, што вядзецца патайна, без усякіх сведак, скора робіцца агульнай абладай.Колас.
3. Аправа (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)