Рухо́мы ’здольны рухацца; які можна перамяшчаць’ (ТСБМ, Нас.), рухо́мый ’тс’ (Бяльк.), рухо́му ’жвавы, дзелавы’ (ТС), сюды ж рухо́масць ’уласцівасць і стан рухомага’, ’рухомая маёмасць’ (ТСБМ). Польск. ruchomy ’які можа рухацца; перамяшчальны’. Прасл. *ruxomъ — дзеепрыметнік залежнага стану цяперашняга часу ад незахаванага прасл. *rusti ’рыць, капаць, пераварочваць (зямлю)’, ’перамяшчаць’ (гл. рушыць), утвораны як вядомы ад ведаць (Борысь, 526; Фурлан, Бязлай, 3, 205).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прамаліне́йнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць прамалінейнага (у 1 знач.); прамізна. Прамалінейнасць вуліц.

2. Уласцівасць прамалінейнага (у 2 знач.). Прамалінейнасць вывадаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адва́жнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць адважнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзіно́касць, ‑і, ж.

Уласцівасць адзінокага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзічэ́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць адзічэлага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднавале́нтнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднавалентнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адназна́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць адназначнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднапо́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднаполага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаразо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднаразовага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаста́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднастайнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)