та́ра, ‑ы, ж.

1. Тое, у чым захоўваецца або перавозіцца тавар (мяшкі, бочкі, скрынкі і пад.); упакоўка. Шкляная тара. □ У кузні звінела сталь, час ад часу каля нафтабазы бразгатала тара для гаручага. Паслядовіч. Горы пустой тары ляжалі ля свірна воддаль ад завода. Чарнышэвіч.

2. Спец. Вага ўпакоўкі. // Вага машыны, вагона, у якіх перавозіцца тавар.

[Іт. tara з араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клі́рынг, ‑у, м.

Разлік за прададзены тавар або выкананую работу не наяўнымі грашамі, а ўлікам узаемных абавязкаў і пажаданняў удзельнікаў; безнаяўны разлік.

[Англ. clearing.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нізкасо́ртны, ‑ая, ‑ае.

Нізкага сорту, нізкай якасці. Нізкасортны тавар. □ За месяц-паўтара прамяты быў увесь лён. Ільновалакно аказалася нізкасортным. Лён перамок... Барашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mail-order

[,meɪlˈɔrdər]

v.

замаўля́ць тава́р праз по́шту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sought-after

[ˈsɔt,æftər]

adj.

хо́дкі (пра тава́р); папуля́рны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ware

[wer]

n.

вы́раб, тава́р -у m.

•

- wares

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

КАМО́РА 1) гаспадарчая пабудова або памяшканне для захоўвання збожжа, прадуктаў харчавання; сховішча найб. каштоўнай маёмасці.

2) У ВКЛ і Рэчы Паспалітай у канцы 15—18 ст. — мытня, дом, дзе ацэньваўся тавар, які правозілі купцы і інш. гандляры, і спаганялася мыта. К. ставілі на ўсіх гал. гандлёвых шляхах, а іх аддзяленні (прыкаморкі) — на другарадных дарогах.

3) У 19 — пач. 20 ст. — кантора пры лясніцтве.

т. 7, с. 532

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

разлажы́ць¹, -лажу́, -ло́жыш, -ло́жыць; -ло́жаны; зак., што.

Тое, што і раскласці¹.

Р. тавар.

Р. страту паміж усімі ўдзельнікамі.

Р. агонь.

|| незак. расклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і раскла́дваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. расклада́нне, -я, н. і раскла́дванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

undeclared [ˌʌndɪˈkleəd] adj.

1. неабве́шчаны;

an undeclared war неабве́шчаная вайна́

2. незадэкларава́ны на мы́тні (пра тавар, які падлягае пошліне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

коже́венный гарба́рны; (об изделиях) скураны́;

коже́венный заво́д гарба́рны заво́д, гарба́рня;

коже́венный това́р скураны́ тава́р;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)