засло́на, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

1. Тое, што пакрывае, засланяе сабой.

Дымавая з. (паласа густога дыму для маскіроўкі; таксама перан.: пра тое, што прызначана для маскіроўкі, пакрыцця тайных задум, чаго-н. нядобрага і пад.).

2. Шырокае палотнішча, якое закрывае сцэну ад глядзельнай залы.

Падняць заслону.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

przyfrontowy

przyfrontow|y

прыфрантавы;

strefa ~a — прыфрантавая паласа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

band1 [bænd] n.

1. сту́жка, тасьма́;

a crepe band жало́бная павя́зка (на рукаве)

2. паласа́ часто́т (пра радыё)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зо́на, ‑ы, ж.

Пэўная прастора, што характарызуецца якой‑н. агульнай прыметай; паласа, раён. Арктычная зона. Лясная зона. Пагранічная зона. Зона адпачынку.

•••

Бяз’ядзерная зона — зона, у якой не павінна вырабляцца, захоўвацца і выкарыстоўвацца ядзерная зброя.

Дэмілітарызаваная зона — вызначаная дагаворам паласа ўздоўж граніцы дзвюх дзяржаў, на якой забараняецца будаваць умацаванні і трымаць войскі.

Мёртвая зона — прастора вакол радыёстанцыі, у якой наглядаецца паслабленне або адсутнасць прыёму радыёсігналаў.

[Ад грэч. zōnē — пояс.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Krechspur f -, -n паласа́ ру́ху ця́жкіх машы́н (на аўтамагістралі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schwade f -, -n, Schwden m -s, - паласа́ зжа́тай ні́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прыбярэ́жны am fer gelgen; fer-; küstennah, Küsten-;

прыбярэ́жная марска́я паласа́ [тэрыто́рыя] Küstengebiet n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Стры́флік ‘накладка на прарэх кашулі’ (Мат. Гом., Інстр. 2). Праз польск. strefaпаласа, пояс, слой’, больш новае sztryple з ням. Streifenпаласа’; аб польскім слове гл. Брукнер, 518. Параўн. штрыфель (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лампа́с

(фр. lampas)

каляровая суконная паласа, якая нашыта ўздоўж бакавога шва форменных штаноў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

літара́ль

(лац. litoralis = берагавы)

прыбярэжная паласа марскога дна, якая агаляецца ў час адліву.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)