Абамбе́рыць ’дрэнна пастрыгчы, як авечку’ (Янк. Мат., Цыхун, вусн. паведамл.). Ці не з літ.bámbaras ’густая воўна, нягоднік’? Дзеяслоў, магчыма, утварыўся ўжо на беларускай глебе ад назоўніка літоўскага паходжання, сляды якога не захаваліся. Гл. Мартынаў, БЛ, 1972, 1, 19. Іншая версія: ад *абалберыць да польск.balwierz ’цырульнік’ (Трубачоў, пісьмова).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
skunk
[skʌŋk]
n.
1) скунс -а m., шашо́к -ка́m., сьмярдзю́чка f.
2) фу́тра са ску́нса
3) informal падлю́га -і m. & f., няго́днік -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zatracony
1. страчаны; згублены;
2.разм. нягодны, невыносны;
ty bąku zatracony! — ах ты, нягоднік!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
thorough[ˈθʌrə]adj.
1. пі́льны; грунто́ўны; даскана́лы;
thorough knowledge глыбо́кія ве́ды;
give the room a thorough cleaning до́бра прыбра́ць пако́й
2.infml зако́нчаны; вычарпа́льны, по́ўны;
a thorough scoundrel страшэ́нны няго́днік;
You must have a thorough change. Вам трэба поўнасцю змяніць абставіны.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Не́прас ’нягоднік’: непрас, ні мацер, ні бацька не послухає (ТС). Няясна; магчыма, да прасіць, прасіцца ’пытацца (згоды)’ або ад польск.niefrasobliwy ’легкадумны, бесклапотны’ пры fräs ’клопат, смутак’ (< ням.fressen ’з’ядаць, грызці; перан. перажываць’, гл. Слаўскі, 1, 237) з натуральнай субстытуцыяй у народных гаворках (параўн. пасолжфасоля), аднак шляхі з’яўлення слова на беларускай глебе застаюцца ў апошнім выпадку нявысветленымі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ракло́ ’заняпалы чалавек’ (зах.-бранск., Растарг.). Сярод адпаведнікаў параўнальна тэрытарыяльна блізкія рус.дан.ракло́ ’прайдзісвет, нягоднік’, ра́клый ’жулікаваты, прайдошысты’ і ўкр.харк. (Грынч., 3, 4, у прыкладзе падае менавіта Харкаў) ракло́ ’басяк’, ракля́цький ’басяцкі’, што, як быццам, асабліва з улікам фактычна аднолькавай семантыкі, паказвае на адзіную крыніцу — імаверна, запазычання з цыганскай мовы, параўн. Горбач, Арго, 30.