рэпры́за, ‑ы,
1. Паўтарэнне якога‑н. раздзела музычнага твора.
2. Кароткі жартоўны
[Фр. reprise.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэпры́за, ‑ы,
1. Паўтарэнне якога‑н. раздзела музычнага твора.
2. Кароткі жартоўны
[Фр. reprise.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кні́жка, -і,
1.
2. У складзе назвы некаторых дакументаў у выглядзе сшытых разам лісткоў з тэкстам і месцам для афіцыйных запісаў.
3. Асобны
4. Адзін з чатырох аддзелаў страўніка жвачных жывёл, слізістая абалонка якога ўтварае складкі, падобныя на лісты паўразгорнутай кнігі (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
біс
(
выгук, якім просяць артыста паўтарыць толькі што выкананы ім
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інтэрме́цца
(
невялікая інструментальная п’еса свабоднай формы, часам самастойны аркестравы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кліп
(
кароткі музычны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трук
(
1) лоўкі прыём;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
на́мбэ ту
(
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
piątka
1. пяцёрка; пяць;
2. пяты
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ríchtschütze
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
signíeren
1) падпі́сваць
2) ста́віць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)