nieść

зак.

1. несці;

2. несці; імчаць;

3. весці; накіроўваць;

4. несці; прыносіць;

nieść pociechę — суцяшаць;

nieść komu pomoc — дапамагаць каму;

5. прыносіць; даваць;

nieść życie w ofierze — прыносіць у ахвяру жыццё; ахвяраваць жыццём;

6. абвяшчаць;

wieść niesie, że ... — кажуць, што...;

7. біць; страляць;

strzelba niesie daleko — стрэльба далёка б’е

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сцягано́сец, ‑носца, м.

1. Асоба, якой даручана несці сцяг. Сцягі ляцяць, смяюцца трубы, чаканіць крок за сцяганосцам зямлі венгерскай маладосць. Вялюгін. Ад кулі ўпадзе сцяганосец Ці дрэўка асколкам ссячэ, — Нябачныя рукі ўзносяць Штандар і яшчэ і яшчэ. Гаўрусёў.

2. перан. Барацьбіт, змагар за ўсё перадавое. Савецкі Саюз — сцяганосец міру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

casualty [ˈkæʒuəlti] n.

1. ахвя́ра няшча́снага вы́падку

2. mil. той, хто вы́быў са стро́ю

3. pl. casualties mil. стра́ты ў жыво́й сі́ле; ахвя́ры; уро́н;

suffer heavy casualties не́сці ця́жкія стра́ты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dźwigać

незак.

1. несці, насіць, цягнуць;

2. падымаць;

3. будаваць; узводзіць;

4. падтрымліваць; быць апорай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ты́жыць 1 экспр. ‘прымушаць рабіць’ (шальч., Сл. ПЗБ). Магчыма, балтызм, параўн. літ. tū́žti ‘лютаваць, даводзіць да шаленства’, як і аманімічнае ты́жыць ‘хлусіць, гаварыць абы-што’ (там жа), параўн. літ. taũzyti ‘балбатаць, несці лухту’, што няпэўна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

не́сціся I несов.

1. (быстро двигаться) нести́сь, мча́ться; (удаляться) уноси́ться;

2. страд. нести́сь; см. не́сці I 1, 2

не́сціся II несов. (о птице) нести́сь, класть я́йца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па́ха ж. анат. Achselhöhle f -, -n, Achselgrube f -, -n;

пад па́хай únter dem Arm;

не́сці што-н. пад па́хай étwas únter dem Arm trágen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адка́зваць

1. гл. адказаць;

2. (несці адказнасць):

адка́зваць за вы́нікі die Fólgen trágen*;

адка́зваць галаво́ю mit dem Kopf éinstehen* (за што-н. für A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

mítverantwortlich a які́ раздзяля́е адка́знасць (з кім-н.);

~ sein не́сці адка́знасць ра́зам [суме́сна] з кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Únsinn m -(e)s бяссэ́нсіца, бязглу́здзіца, недарэ́чнасць, глу́пства;

~ réden [verzápfen] не́сці лухту́;

~ máchen [tréiben*] рабі́ць ду́расці [глу́пства]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)