аба́цтва, ‑а, н.

Каталіцкі манастыр са сваімі ўладаннямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

convent [ˈkɒnvənt] n. манасты́р, кля́штар (жаночы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nunnery [ˈnʌnəri] n. dated жано́чы манасты́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

скіт, -а, М скі́це, мн. -ы, -аў, м.

Невялікі пасёлак у аддаленні ад манастыра для манахаў-пустэльнікаў, а таксама невялікі асобны манастыр у глухой мясцовасці.

|| прым. скі́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

friary [ˈfraɪəri] n. мужчы́нскі кля́штар; каталі́цкі манасты́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

monastery [ˈmɒnəstri] n. манасты́р (мужчынскі); кля́штар (каталіцкі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Майсты́р ’манастыр’ (Булг.) — выпадзенне складу ад фанетычнай нязвыкласці слова для пінчука. Да манасты́р (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

монасты́рь манасты́р, -ра́ м.; (католический) кля́штар, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

cloister [ˈklɔɪstə] n.

1. кры́тая арка́да

2. манасты́р, кля́штар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

klasztor, ~u

м. манастыр, кляштар;

wstąpić do ~u — пайсці ў манастыр

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)