пярэ́чанне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пярэчыць; заява аб нязгодзе з чым‑н. Ідэя стварэння адзінага аператыўнага кіраўніцтва атрадамі таксама не сустрэла пярэчанняў. Казлоў. [Варончык] першым выйшаў, падкрэсліўшы гэтым, што размова закончана і пярэчанняў быць не можа. Кавалёў.

2. Доказ таго, хто пярэчыць. Ён хоць і заходзіў сюды разам з Гаем, але не вельмі соваўся са сваімі пярэчаннямі і ініцыятывай. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Revers I [-vεrs] m -es, -e юрыд. пісьмо́вая зая́ва, распі́ска, падпі́ска, рэ́верс;

éinen ~ áusstellen даць падпі́ску

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ántrag m -(e)s, -träge

1) прапано́ва, зая́ва; дамага́нне;

éinen ~ stéllen [éinbringen*] уно́сіць прапано́ву

2) хада́йніцтва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

positively [ˈpɒzətɪvli] adv.

1. безумо́ўна, несумне́нна; я́сна; дакла́дна; бясспрэ́чна

2. рашу́ча, катэгары́чна;

He positively refused to leave. Ён рашуча адмовіўся паехаць.

3. абсалю́тна, зусі́м, ца́лкам;

The statement is positively true. Заява абсалютна правільная.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

profession [prəˈfeʃn] n.

1. прафе́сія, спецыя́льнасць;

He is a doctor by profession. Ён па прафесіі ўрач.

2. the profession асо́бы яко́й-н. прафе́сіі;

the legal/medical/teaching profession юры́сты/урачы́/наста́ўнікі

3. зая́ва, запэ́ўненне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

declaration

[,dekləˈreɪʃən]

n.

1) абве́шчаньне n.

declaration of independence — абве́шчаньне незале́жнасьці

2) зая́ва, дэкляра́цыя f.

Declaration of Human Rights — Дэкляра́цыя Право́ў чалаве́ка

3) дэкляра́цыя (рэ́чаў, тава́ру, абкла́дзеных мы́там)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Erklärung f -, -en

1) тлумачэ́нне; камента́рый

2) зая́ва, дэклара́цыя, адо́зва;

éine ∼ ábgeben* зрабі́ць зая́ву

3) аб’яўле́нне, абве́стка, аб’я́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

geméinsam

1. a агу́льны, калектыўны;

~er Nénner матэм. агу́льны назо́ўнік;

~e Erklärung суме́сная зая́ва

2. adv ра́зам, суме́сна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пратэ́ст

(ням. Protest, ад лац. protestari = публічна заяўляць)

1) рашучае пярэчанне супраць чаго-н. (напр. выказаць п.);

2) заява аб нязгодзе з якім-н. рашэннем (напр. п. пракурора).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ска́рга, ‑і, ДМ ‑рзе, ж.

1. Выражэнне незадавальнення, нараканне з прычыны якіх‑н. непрыемнасцей, болю і пад. Выслухаў жабрак бацькаву скаргу і параіў, што яму зрабіць, каб прывучыць сыноў да гаспадаркі. Якімовіч. У лірычных вершах паэтэсы [Цёткі], а таксама ў яе пісьмах чуюцца скаргі на цяжкія пакуты, якія ёй прыносіла хвароба. Шкраба.

2. Афіцыйная заява аб незаконным або няправільным дзеянні якой‑н. асобы, установы, арганізацыі. Касацыйная скарга. □ Старая Марцініха пісала скаргу на свайго сына. Кавалёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)