Fruenbund m -(e)s, -bünde паліт. жано́чы саю́з, жано́чая лі́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fruenhaft

1. a жано́цкі

2. adv па-жано́чаму, па-жано́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ВЭ́ЛЮМ (ад лац. velum заслона),

жаночы галаўны ўбор, лёгкае пакрывала з кісяі, шоўку, цюлю, карунак, якое спускаецца да плячэй, пояса, часам да долу.

Белы вясельны вэлюм — частка шлюбнага ўбору; мацуецца да вянка або інш. галаўнога ўбору. Жалобны вэлюм чорнага колеру.

т. 4, с. 336

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

lady [ˈleɪdi] n.

1. да́ма, па́ні

2. Lady лэ́дзі (тытул);

Lady Diana лэ́дзі Дыя́на

3. the ladies BrE, infml жано́чы туале́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пастэ́ркажаночы капялюш’ (Касп.). З польск. pasterka ’саламяны дамскі капялюш з нізкім верхам і вялікім брылём’ (Варш. сл., 4, 79). Да пастар, пастыр ’пастух’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лесбія́нства

(ад гр. Lesbos = назва вострава ў Эгейскім моры)

жаночы гомасексуалізм.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

капо́т м.

1. уст. (жаночы ўбор) Huskleid n -(e)s, -er;

2. (у машынах) Mtorhaube f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

капялю́ш, капелюша, м.

Галаўны ўбор, мужчынскі — з палямі, жаночы — розных фасонаў. Саламяны капялюш. □ Прытрымліваючы капронавы капялюш, палі якога намоклі і абвіслі, Максім Сцяпанавіч сігаў вялізнымі крокамі. Карпаў. Каля століка пасажыра прайшла кабета ў чорным капелюшы. Бядуля.

[Лац. capellus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бікі́ні

(англ. Bikini = назва вострава ў Ціхім акіяне)

вельмі адкрыты купальны жаночы касцюм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кантра́льта

(іт. contralto)

1) самы нізкі жаночы голас;

2) спявак з такім голасам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)