ж. кубікі для складання карцінак; складная мазаіка (дзіцячая гульня)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ля́лька, -і, ДМ -льцы, мн. -і, -лек, ж.
1.Дзіцячая цацка ў выглядзе фігуркі чалавека, а таксама макет фігуры чалавека ці жывёлы для тэатральных прадстаўленняў.
2. Пра каго-, што-н. вельмі прыгожае, прывабнае (разм.).
|| памянш.ля́лечка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым.ля́лечны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пе́сенька, ‑і, ДМ ‑ньцы; Рмн. ‑нек; ж.
Памянш.-ласк.да песня; кароткая дзіцячая песня.
•••
Песенька (песня)чыяспета — канец чыйго‑н. жыцця, шчасця, поспехаў, славы і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
травесці́
(фр. travesti)
тэатр. сцэнічнае амплуа, мужчынская або дзіцячая роля, якая выконваецца пераадзетай жанчынай, радзей — жаночая роля, якая выконваецца мужчынам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
nipple
[ˈnɪpəl]
n.
1) сасо́к -ка́, смо́чак -ка m. (грудзе́й)
2) со́ска f. (дзіця́чая)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Bílderbuchn -(e)s, -bücher дзіця́чая кні́жка з малю́нкамі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Spíelplatzm -es, -e пляцо́ўка (для гульняў); дзіця́чая пляцо́ўка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Пі́гель (пігэль) ’дзіцячая гульня’ (пін., Жыв. НС). Відаць, да пікер (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ку́ца-ба́ба ’дзіцячая гульня, хованкі’ (ТС). Відаць, да куцаваць1 (гл.) ’тармасіць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ке́бла ’драўляная цурка цыліндрычнай формы’, ’дзіцячая гульня (удзельнікі гульні палкай збіваюць кебла)’ (Янк. III). Запазычанне з балт.літ.kebla mušti — дзіцячая гульня — у зямлю утыкаюць галінку, надзяваюць на яе кружок і намагаюцца здалёк збіць яго. Гл. Урбуціс, Baltistica, V (1), 1969, 60; Лаўчутэ, Балтизмы, 67.