увра́ж

(фр. ouvrage = праца, твор)

раскошнае мастацкае выданне вялікага фармату, якое звычайна складаецца з гравюр.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

БЮЛЕТЭ́НЬ (франц. bulletin ад італьян. bulletino запіска, лісток),

1) збор афіц. актаў, распараджэнняў і інш. 2) Кароткае інфарм. паведамленне.

3) Перыяд. выданне ці выданне, якое працягваецца. Змяшчае афіц. матэрыялы, артыкулы на тэмы, што ўваходзяць у кампетэнцыю арг-цыі, якая выдае бюлетэнь.

4) Выбарчы бюлетэнь — дакумент для галасавання з прозвішчамі кандыдатаў.

т. 3, с. 389

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

букле́т, ‑а, М ‑леце, м.

Выданне, надрукаванае на адным лісце і складзенае ў выглядзе гармоніка; прыстасавана для чытання або разгляду не разразаючы старонак. Буклет-даведнік. Буклет «Літаратурны музей Янкі Купалы».

[Фр. bouclette.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

anniversary [ˌænɪˈvɜ:səri] n. гадаві́на; уго́дкі; святкава́нне ўго́дкаў;

a wedding anniversary гадаві́на вясе́лля;

an anniversary edition юбіле́йнае выда́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pornography [pɔ:ˈnɒgrəfi] n.

1. парнагра́фія; парнаграфі́чнае выда́нне

2. сенсацы́йны натуралі́зм (у апісанні боек, катаванняў і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

а́драс-калянда́р

(ад адрас + каляндар)

даведачнае выданне з адрасамі прадпрыемстваў, устаноў, службовых асоб на пэўны год.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

«Статут Вялікага княства Літоўскага 1588»,

выданне, прысвечанае Статуту ВКЛ 1588 з нагоды яго 400-годдзя.

т. 15, с. 172

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Heráusgabe f -, -n

1) вы́дача

2) вы́пуск, выда́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

«Ступенная кніга» (выданне 16—17 ст.) 6/343; 9/112

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

о́рган, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Частка арганізма, якая мае пэўную будову і спецыяльнае прызначэнне.

О. зроку.

Унутраныя органы.

2. перан., чаго. Сродак, зброя.

Друк — актыўны о. прапаганды.

3. Дзяржаўная ці грамадская ўстанова, арганізацыя.

Мясцовыя органы.

О. аховы здароўя.

4. Друкаванае выданне, што належыць якой-н. установе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)